Η Κίνα δείχνει τα «δόντια» της στον Ειρηνικό

H Κίνα ακολουθεί ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ναυτικών και πυραυλικών της δυνάμεων. Το πρόγραμμα αυτό μόνο αμελητέο δεν είναι και ήδη αλλάζει τις ισορροπίες εξουσίας στον Ειρηνικό με τρόπους που δυσαρεστούν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.

Πρόκειται για ένα παράδοξο. Η Κίνα ενώ υστερεί στον τομέα της πυροπροστασίας σε παγκόσμια κλίμακα, μπορεί πλέον να αμφισβητήσει την αμερικανική στρατιωτική υπεροχή στα σημεία που την ενδιαφέρουν περισσότερο: τα θαλάσσια ύδατα γύρω από την Ταϊβάν και την αμφισβητούμενη θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Αυτό σημαίνει ότι ολοένα και μεγαλύτερο τμήμα του Ειρηνικού Ωκεανού – όπου οι ΗΠΑ κυριαρχούσαν αναμφισβήτητα από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως και σήμερα – αποτελεί για μια ακόμη φορά αμφισβητούμενη επικράτεια, με τα κινεζικά πολεμικά πλοία και τα αεροσκάφη να κόβουν συχνά τον δρόμο σε εκείνα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Σύμφωνα με αξιωματούχους και ειδικούς αναλυτές που επικαλούνται οι New York Times, για να επικρατήσει στα νερά αυτά η Κίνα δεν χρειάζεται να έχει έναν στρατό που θα μπορούσε να νικήσει τις ΗΠΑ, αλλά απλώς να καταστήσει την παρέμβαση στην περιοχή υπερβολικά δαπανηρή για την Ουάσιγκτον. Πολλοί από τους αναλυτές υποστηρίζουν ότι αυτό το έχει ήδη πετύχει.

«Ασύμμετρες δυνατότητες»

Η Κίνα για την επίτευξη του στόχου αυτού, έχει αναπτύξει δυνατότητες «αντί – πρόσβασης» χρησιμοποιώντας ραντάρ, δορυφόρους και πυραύλους με στόχο να εξουδετερώσει το αποφασιστικό πλεονέκτημα που είχαν οι ΗΠΑ εξαιτίας του ισχυρού αεροπορικού τους στόλου.

Επιπλέον αναπτύσσει ταχύτατα τις ναυτικές της δυνάμεις με στόχο την ανάπτυξη ενός ναυτικού που θα της επιτρέπει να υπερασπιστεί τα αυξανόμενα συμφέροντά της πέρα από τα παράκτια ύδατά της.

«Η Κίνα είναι πλέον σε θέση να ελέγξει τη θάλασσα της Νότιας Κίνας σε όλα τα σενάρια εκτός από αυτό ενός πολέμου με τις ΗΠΑ», δηλώνει ο διοικητής της Ινδο-Ειρηνικής Δύναμης των ΗΠΑ, Φίλιπ Ντέιβιντσον, σε ένα έγγραφο που υποβλήθηκε στην Γερουσία τον περασμένο Μάρτιο.

Ο Ντέιβιντσον περιγράφει την Κίνα ως έναν «ισότιμο ανταγωνιστή» που θα μπορούσε να κερδίσει τις ΗΠΑ ίσως όχι έχοντας ισάξια δύναμη όπλων αλλά επειδή έχει χτίσει σημαντικές «ασύμμετρες δυνατότητες», συμπεριλαμβανομένων αντιπυραυλικών συστημάτων και πολεμικών υποβρυχίων. «Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι οι ΗΠΑ θα κερδίσουν σε μια μελλοντική σύγκρουση με την Κίνα», καταλήγει.

Ισχυρό ναυτικό 

Πέρσι το κινεζικό ναυτικό έγινε το μεγαλύτερο στον κόσμο, με περισσότερα πολεμικά πλοία και υποβρύχια από τις ΗΠΑ. Στο μεταξύ, η χώρα συνεχίζει να κατασκευάζει νέα πλοία με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Αν και ο αμερικανικός στόλος παραμένει ανώτερος ποιοτικά έχει πολύ μικρότερη ανάπτυξη.

Όταν δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία ταξίδεψαν για λίγα μίλια κοντά στα αμφισβητούμενα νησιά τον περασμένο Μάιο τα κινεζικά πλοία επενέβησαν και το Πεκίνο αργότερα κατέκρινε την πράξη ως «προκλητική». Το ίδιο συνέβη με τρία αυστραλιανά πλοία που διέρχονταν από τη θάλασσα της Νότιας Κίνας τον Απρίλιο. Εξάλλου ο Κινέζος πρόεδρος Ξι Ζιπίνγκ έχει επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι η Κίνα δεν θα παραχωρήσει «ούτε μια ίντσα των εδαφών που ισχυρίζεται ότι είναι δικά της».

Η ναυτική επέκταση της Κίνας ξεκίνησε το 2000, αλλά επιταχύνθηκε έντονα μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ξι το 2013, ο οποίος στρατιωτικά αποφάσισε την εστίαση σε ναυτικές, αεροπορικές και πυραυλικές δυνάμεις, κόβοντας παράλληλα τις δαπάνες για τις χερσαίες.

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει συρρικνωθεί, προκειμένου να ελευθερωθούν πόροι για την κατασκευή και συγκρότηση μιας πιο σύγχρονης δύναμης μάχης. Από το 2015 ο στρατός έχει κόψει 300.000 θέσεις στρατιωτικών, αξιωματικών και στρατιωτών.

«Αντίθετη παρέμβαση»

Κι ενώ κάθε κλάδος των ενόπλων δυνάμεων της Κίνας υστερεί σε όπλα και εμπειρία σε σχέση με τον αντίστοιχο των ΗΠΑ, η Κίνα έχει καλύψει πολύ μεγάλο δρόμο στα ασύμμετρα όπλα, ώστε να αμβλύνει τα όποια πλεονεκτήματα της Αμερικής. Οι Αμερικάνοι ονομάζουν αυτή τη στρατηγική «αντί – πρόσβαση», οι Κινέζοι την ονομάζουν «αντίθετη παρέμβαση».

Το κεντρικό στοιχείο αυτής της στρατηγικής είναι η δημιουργία ενός οπλοστασίου από πυραύλους υψηλής ταχύτητας που έχουν σχεδιαστεί για να μπορούν χτυπήσουν κινούμενα πλοία. Οι τελευταίες εκδόσεις αυτών των πυραύλων, ο DF-21D και, από το 2016, ο DF-26, είναι ευρέως γνωστές ως «φονικοί άγγελοι», καθώς μπορούν να απειλήσουν τα ισχυρότερα πλοία των ΗΠΑ πολύ πριν αυτά φτάσουν κοντά στην Κίνα. Αυτοί οι πύραυλοι είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν και κατευθύνονται προς τους στόχους τους καθοδηγούμενοι από ένα όλο και πιο εξελιγμένο κινεζικό δίκτυο ραντάρ και δορυφόρων.

Η Κίνα ανακοίνωσε τον Απρίλιο ότι οι DF-26 βρίσκονται εν λειτουργία και η κρατική τηλεόραση έδειξε εκτοξευτές πυραύλων να μεταφέρουν τουλάχιστον 22 από αυτούς, αν και ο αριθμός που αναπτύσσεται τώρα είναι άγνωστος. Οι «φονικοί άγγελοι» πλέον έχουν και παρέα στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το νέο οπλοστάσιο της Κίνας περιλαμβάνει τους πυραύλους ΥJ-12B που τοποθετούνται πάνω σε πλοία στα ύδατα μεταξύ Φιλιππίνων και Βιετνάμ.

Αεροπλανοφόρα και «Σούπερ Καταστροφείς»

Όσο για τη μεταφορά το αεροπλανοφόρο που ξεκίνησε τις πρώτες του δοκιμές στη θάλασσα τον Απρίλιο είναι το δεύτερο της Κίνας αλλά το πρώτο που κατασκευάστηκε στην εγχώρια αγορά. Και είναι μια δήλωση για το έργο του εκσυγχρονισμού που έχει στα σκαριά η Κίνα. Η χώρα θέλει να φτάσει στην υψηλότερη βαθμίδα των στρατιωτικών δυνάμεων. Μόνο οι ΗΠΑ με 11 αεροπλανοφόρα έχει περισσότερα από ένα. Η Κίνα όμως τώρα φτιάχνει ήδη το τρίτο σε ένα λιμάνι κοντά στη Σαγκάη. Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η Κίνα τελικά θα ναυπηγήσει πέντε ή έξι.

Τα αεροπλανοφόρα προσέλκυσαν την μεγαλύτερη προσοχή αλλά η ναυτική επέκταση της Κίνας ήταν πολύ ευρύτερη. Το κινεζικό ναυτικό – επίσημα το Ναυτικό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού – έχει κατασκευάσει πάνω από 100 πολεμικά πλοία και υποβρύχια μόνο την τελευταία δεκαετία. Ελάχιστα έθνη έχουν περισσότερα.

Πέρυσι, η Κίνα εισήγαγε επίσης μια νέα κατηγορία βαρέων πλοίων ή «σούπερ καταστροφέων», όπως τα λένε που, σύμφωνα με το Αμερικανικό Γραφείο Ναυτικών Πληροφοριών «μπορούν να συγκριθούν από κάθε άποψη με τα περισσότερα σύγχρονα δυτικά πολεμικά πλοία». Πέρσι η Κίνα αριθμούσε 317 πολεμικά πλοία και υποβρύχια σε ενεργό υπηρεσία, σε σύγκριση με τα 283 των ΗΠΑ, η οποία ήταν ασυναγώνιστη στις ανοιχτές θάλασσες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Επίσης οι στρατιωτικές δαπάνες στην Κίνα είναι ένα ικανό ποσοστό μιας αναπτυσσόμενης οικονομίας. Ο αμυντικός προϋπολογισμός του Πεκίνου καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στον κόσμο μετά από εκείνον των Αμερικανών με 228 δισ. δολάρια, έναντι 610 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης.

«Το παιχνίδι αλλάζει»

Το νέο οπλοστάσιο της Κίνας αποτελεί πρόκληση για τους Αμερικανούς διοικητές, διότι η εξουδετέρωση του θα απαιτούσε μια επίθεση βαθιά μέσα στην κινεζική επικράτεια κάτι που θα αποτελούσε πολύ περισσότερα από μια μεγάλη κλιμάκωση. «Το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό δεν αντιμετώπισε ποτέ πριν μια τέτοια απειλή» προειδοποιεί το Γραφείο Ερευνών του Κογκρέσου σε μια έκθεσή του τον περασμένο Μάιο. Η έκθεση τονίζει μάλιστα ότι ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι το «παιχνίδι αλλάζει».

Κι αυτό φαίνεται να είναι αλήθεια. Ο κινεζικός στρατός, που παραδοσιακά επικεντρωνόταν στην αντιμετώπιση μιας χερσαίας εισβολής, στοχεύει όλο και περισσότερο να επιδείξει τη δύναμή του στα θαλάσσια νερά του κόσμου για να προστατεύσει τα διευρυνόμενα οικονομικά και διπλωματικά συμφέροντα της χώρας, από τον Ειρηνικό έως τον Ατλαντικό ωκεανό.

(ΠΗΓΗ  :  https://tvxs.gr/news/kosmos/poios-fobatai-tin-kina-ston-eiriniko   )