ΕΞΑΡΧΕΙΑ: Ποιοι, γιατί και πώς εξωθούν τα πράγματα προς την «τελική λύση»

Το επάγγελμα του εξαρχειολόγου κατά περιόδους γνωρίζει δόξες, πόσο μάλλον προεκλογικά. Σε νούμερο ένα θέμα για την πόλη ανήγαγε τα Εξάρχεια ο απερχόμενος δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, σε τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ με τον τρομολαγνικό τίτλο «Το παρακράτος των Εξαρχείων».

«Μόνο με την παρέμβαση του στρατού και τη μεταφορά του Πολυτεχνείου από την περιοχή θα μπορούσαν τα Εξάρχεια να αλλάξουν», δηλώνει ο πάντα αμετροεπής Θεόδωρος Πάγκαλος. Πάλι καλά που δεν πρόσθεσε να μπουν τα τανκς στο Πολυτεχνείο την επέτειο της 21ης Απριλίου, για να συμπληρωθεί η νοσταλγία της χούντας. Οσο για την ατυχή «Μονμάρτρη» της υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη, Κατερίνας Παπακώστα, δέχθηκε πολύ περισσότερες ειρωνείες από παλιότερη, πραγματικά εξοργιστική δήλωσή της ότι «οι μετανάστες είναι σαν κατσαρίδες».

Η πλατεία ήταν (;) γεμάτη…

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Εύκολα θα προσπερνούσε κανείς όλη αυτή την υπερπαραγωγή καθεστωτικής «εξαρχειολογίας», αν δεν συνοδευόταν από παραγωγή μιας συγκεκριμένης πολιτικής: αυτής που λέει ότι η -υπαρκτή- υποβάθμιση της ζωής στα Εξάρχεια, εξαιτίας όχι μόνο της ναρκομαφίας αλλά και της τουριστικής και εμπορικής εκμετάλλευσης, λύνεται με το δόγμα «νόμος και τάξη», στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του «σπασμένου παράθυρου», όπως την παρουσιάζουν ο Δένδιας και ο Μητσοτάκης. Μια λογική που συμπληρώνεται με την αλλαγή χρήσης γης υπέρ εταιρικών funds, τη συρρίκνωση των δημόσιων χώρων, την περιστολή των ελευθεριών, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Οι θεαματικές επιχειρήσεις της αστυνομίας που είδαμε πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα στα Εξάρχεια, μας εξοικειώνουν με ό,τι προαναγγέλλουν οι επόμενοι επίδοξοι διαχειριστές της κρατικής εξουσίας: νέες επιχειρήσεις «Αρετή», όχι μόνο αστυνομικές, αλλά οικονομικές, μετατρέποντας την ιστορική, ζωντανή και πολιτικοποιημένη γειτονιά της Αθήνας στο επόμενο χωροταξικό πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου και καταστολής του ζωντανού κεφαλαίου της πόλης – των ανθρώπων που ζουν, εργάζονται, κοινωνικοποιούνται, δημιουργούν και αμφισβητούν στα Εξάρχεια και δεν είναι απλώς καταναλωτές, τουρίστες ή βιτρίνες παράνομων ή νόμιμων οργανωμένων συμφερόντων.

«Ναρκωτικά διακινούνται παντού. Μίλησε ποτέ κανένας για το άβατο της Γλυφάδας και για το παρακράτος της Βούλας;»

Ο Μοχάμεντ πουλάει τσιγάρα πάνω σε μια τάβλα, σε μια από τις πιο κεντρικές γωνιές των Εξαρχείων. Είναι 25 χρόνων κι έφτασε εδώ από τη Συρία το 2015. Οταν συνειδητοποίησε ότι έχει εγκλωβιστεί, κατάλαβε ότι πρέπει να βρει τρόπο να επιβιώσει. Επέλεξε να πουλάει λαθραία τσιγάρα και να κοιμάται σε μια κατάληψη, όσο μπορεί να επιλέγει κάποιος που η εναλλακτική λύση του θα ήταν να ζει στοιβαγμένος σε κάποιο καμπ.

Continue reading “ΕΞΑΡΧΕΙΑ: Ποιοι, γιατί και πώς εξωθούν τα πράγματα προς την «τελική λύση»”

Ζακ Κωστόπουλος: Γιατί δεν ανακρίνεται ο άντρας με το κίτρινο μπλουζάκι που φαίνεται σε όλη τη σκηνή και κρατάει πτυσσόμενο γκλομπ (Video)

Αποκαλυπτική είναι η έκθεση του Forensic Architecture για έναν μάρτυρα – κλειδί στην υπόθεση της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου. Το διεθνές ερευνητικό κέντρο, αναλύοντας το διαθέσιμο οπτικοακουστικό υλικό της υπόθεσης, προχώρησε στη σύνταξη μιας έκθεσης που φωτίζει κρίσιμα σημεία και δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σε σχέση με τον μάρτυρα.

Πανταχού παρών

Συγκεκριμένα πρόκειται για έναν άνδρα που φοράει ένα κίτρινο t-shirt, με μια χαρακτηριστική μπλε στάμπα, ένα ξεβαμμένο μπλέ τζιν και παπούτσια με σόλες ανοιχτού πράσινου χρώματος.

Φαίνεται για πρώτη φορά στην κάμερα ασφαλείας ενός καταστήματος παπουτσιών επί της οδού Πατησίων να περπατάει προς τη Γλάδστωνος. Λίγο αργότερα, ο ίδιος άνδρας εμφανίζεται έξω από το κατάστημα «Βενέτης» στη συμβολή των οδών Γλάδστωνος και Πατησίων, όπου υπάρχει και η πρώτη οπτική καταγραφή του Ζακ Κωστόπουλου. Ο Ζακ είναι έξω από το κατάστημα κοντά στον άνδρα με το κίτρινο μπλουζάκι και σε άλλους δύο άνδρες, ένας εκ των οποίων μπαίνει στο αρτοποιείο, παίρνει ένα μπουκάλι νερό και το προσφέρει στον Ζακ. Ο Ζακ φαίνεται να κάνει μια προσπάθεια να μπει στο κατάστημα και ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι τον εμποδίζει έντονα. Ήδη από αυτό το σημείο αναδεικνύεται ο περίεργος ρόλος του συγκεκριμένου ατόμου, καθώς δεν προκύπτει κανένας λόγος να εμποδιστεί ένας άνθρωπος που δεν έχει τίποτα απειλητικό να μπει σε ένα αρτοποιείο εν ώρα λειτουργίας. Η άνεση, μάλιστα, με την οποία τον εμποδίζει να μπει δεν προσιδιάζει σε χαρακτηριστικά ενός απλού πολίτη ή περαστικού αλλά δείχνει κάποιον που τυπικά ή άτυπα νιώθει ότι έχει το δικαίωμα να το κάνει, ότι φέρει κάποια ισχύ σε σχέση με το κατάστημα ή ενδεχομένως με την ευρύτερη περιοχή.

Στο βίντεο αυτόπτη μάρτυρα που καταγράφει με κινητό την επίθεση στο κοσμηματοπωλείο, ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι φαίνεται να είναι παρών από την αρχή, από τη στιγμή δηλαδή που ο κοσμηματοπώλης επιτίθεται ρίχνοντας αντικείμενα στο κατάστημα του με τον Ζακ να βρίσκεται εγκλωβισμένος μέσα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της σκηνής, όπου ο κοσμηματοπώλης μαζί με το μεσίτη σπάνε το κοσμηματοπωλείο και ξυλοκοπούν άγρια τον Ζακ, ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι βρίσκεται εκεί. Δε φαίνεται να συμμετέχει ο ίδιος στην επίθεση, δεν φαίνεται όμως να κάνει και οτιδήποτε για να την αποτρέψει ή να τη σταματήσει. Την παρακολουθεί από κοντά και μιλάει στο κινητό του. Λίγο αργότερα, όπου ο Ζακ βρίσκεται αιμόφυρτος και βαριά τραυματισμένος στο έδαφος, στέκεται κοντά του και ακούγεται να κλείνει το τηλέφωνο λέγοντας «στο Βενέτη, στο Βενέτη, έλα». Ύστερα απευθύνεται στον αστυνομικό της ομάδας Ζήτα που έφτασε πρώτος και τον ενημερώνει σχετικά με τα τραύματα του Ζακ. Κάποια δευτερόλεπτα μετά διακρίνεται κοντά στον διασώστη του ΕΚΑΒ.

Κρατάει πτυσσόμενο γκλοπ

Στο βίντεο που οι αστυνομικοί των ομάδων ΔΙΑΣ και Ζήτα κλωτσούν και περνούν δεματικά στα χέρια του αιμόφυρτου και τραυματισμένου Ζακ, ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι βρίσκεται κοντά στην ομάδα των αστυνομικών. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος με πολιτικά ρούχα που βρίσκεται τόσο κοντά στη διαδικασία ξυλοδαρμού και χειροπέδησης, καθώς οι πολίτες έχουν απομακρυνθεί. Σ’ εκείνο ακριβώς το σημείο , χάρη στην ευκρίνεια που εξασφαλίζει η ανάλυση του Forensic Architecture, ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι φαίνεται να κρατάει στο χέρι του πτυσσόμενο γκλοπ, σαν αυτά που έχουν οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ.

Εδώ, λοιπόν, προκύπτει ένα ξεκάθαρο ερώτημα: Πως είναι δυνατόν ένας απλός πολίτης – φαινομενικά – να βρίσκεται τόσο κοντά σε μια διαδικασία σύλληψης και χειροπέδησης, να μην του απαγορεύεται κάτι τέτοιο από τους αστυνομικούς ως είθισται και μάλιστα να κρατάει ένα πτυσσόμενο γκλοπ της Αστυνομίας; Όλη η κινησιολογία του δείχνει μια σχέση οικειότητας και εμπιστοσύνης με τους αστυνομικούς που παρεμβαίνουν εκείνη τη στιγμή.

ΕΛ.ΑΣ.: Αδύνατο να τον εντοπίσουμε

Θυμίζουμε ότι όταν δημοσιεύτηκε το βίντεο του Βενέτη , ο ανακριτής έστειλε αίτημα στην ΕΛ.ΑΣ. να εντοπιστούν οι τρεις άνδρες που απεικονίζονταν στο βίντεο – μεταξύ των οποίων και ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι. Το αίτημα στάλθηκε στις 10 Οκτώβρη και η ΕΛ.ΑΣ. απάντησε μία μόλις μέρα μετά ότι είναι αδύνατον να εντοπιστούν οι συγκεκριμένοι άνδρες. Δηλαδή πρόλαβε σε ένα εικοσιτετράωρο και κάνει όλες τις απαραίτητες αναλύσεις, αναζητήσεις και ενέργειες που απαιτούνταν για την ταυτοποίηση τους και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι αδύνατο να εντοπιστούν; Ήταν, πάντως, η πρώτη και μοναδική φορά που η Αστυνομία έδειξε τέτοια σπουδή να απαντήσει άμεσα σ’ ένα αίτημα του ανακριτή. Αρνητικά, βέβαια.

Η έκθεση του Forensic Architecture που φέρνουμε σήμερα στη δημοσιότητα, έχει σταλεί στον ανακριτή ήδη από τις 3 Μαρτίου. Σ’ αυτήν πέρα από τις ενέργειες του συγκεκριμένου ατόμου αποτυπώνεται πεντακάθαρα το πρόσωπο του. Ο ανακριτής μόλις έλαβε το υλικό κάλεσε για επανεξέταση τους επικεφαλής των τμημάτων Ζήτα και ΔΙΑΣ που είχαν εμπλακεί στο περιστατικό και τους ρώτησε αν αναγνωρίζουν τον άνδρα με το κίτρινο μπλουζάκι. Απάντησαν αρνητικά. Κάλεσε, επίσης, υπάλληλο του αρτοποιείου «Βενέτης» και τη ρώτησε αν ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι εργάζεται στην υπηρεσία security του καταστήματος και απάντησε ότι δεν τον γνωρίζει.

Ερωτηματικά

Είναι σαφές ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την πλήρη διαλεύκανση της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου, καθώς έχει παρακολουθήσει όλα τα γεγονότα και μπορεί να αποσαφηνίσει πτυχές που παραμένουν άγνωστες.

Επίσης, πρέπει να απαντήσει το αν γνώριζε τον Ζακ, αν γνώριζε τους δύο ιδιοκτήτες – κατηγορούμενους, γιατί εμπόδισε τον Ζακ να μπει στο Βενέτη, γιατί δεν παρενέβη τη στιγμή του λιντσαρίσματος που είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.

Η ΕΛ.ΑΣ. διαθέτει όλο το απαραίτητο υλικό για να τον εντοπίσει.

Το γεγονός ότι επιμένει να μην το κάνει είναι αξιοπρόσεχτο και γεννά την απορία αν υπάρχει κάποιος λόγος που αποφεύγει να το κάνει, αν πρόκειται για ένα πρόσωπο που συνδέεται οργανικά ή άτυπα με την Αστυνομία. Γιατί, αν για παράδειγμα, ο άνδρας με το κίτρινο μπλουζάκι υπηρετεί ή υπηρέτησε σε οποιαδήποτε μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας, αν συνεργάζεται μαζί της με οποιονδήποτε τρόπο, αν αποτελεί κομμάτι της «προστασίας» της περιοχής, τότε πρόκειται για ένα ακόμα και ίσως το πιο σοβαρό επεισόδιο συγκάλυψης της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου.

Σε κάθε περίπτωση είναι διακυβεύματα που δεν αφορούν μόνο στους συγκεκριμένους αστυνομικούς αλλά στην ίδια τη φυσική και πολιτική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και σε τέτοιο επίπεδο, οφείλουν να τεθούν και να ξεκαθαριστούν.

(ΠΗΓΗ : https://www.documentonews.gr/article/zak-kwstopoylos-giati-den-anakrinetai-o-antras-me-to-kitrino-mployzaki-poy-fainetai-se-olh-th-skhnh-kai-krataei-ptyssomeno-gklomp-video?fbclid=IwAR2Qpr3Tb9JCGtEwPlgcruJx2ZLN8-L7rZNfTe6P1swntaZUSVaKT-wwCzI  )

Απογοητευτικά είναι τα αποτελέσματα της ευρωπαϊκής μελέτης European HPV Consumer Awareness Study για τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και το εμβολιασμό ως μέτρο πρόληψης των καρκίνων που προκαλούν τα στελέχη του. Η παρουσίαση της μελέτης έγινε τη Δευτέρα 4 Μαρτίου, με αφορμή την έναρξη της δεύτερης Παγκόσμιας Εβδομάδας Ενημέρωσης για τον ιό HPV, και ναι μεν η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσον της κατάταξης των ευρωπαϊκών χωρών με ποσοστό 68% αναφορικά με το αν ο πληθυσμός γνωρίζει τον ιό HPV, ωστόσο το ποσοστό εμβολιασμού έναντι του HPV στη χώρα μας παραμένει χαμηλό.

Αν και το εμβόλιο κατά του ιού του HPV είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα περισσότερα από δέκα χρόνια και πλέον κυκλοφορεί το 9δυναμο (δηλαδή καλύπτει τα επτά επικρατέστερα στελέχη που σχετίζονται με νεοπλασίες και δύο που σχετίζονται με τα κονδυλώματα) και γίνεται δωρεάν (καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ) στην ηλικιακή ομάδα των 11-18 ετών, η πλειοψηφία των κοριτσιών αυτής της ηλικιακής ομάδας παραμένουν ανεμβολίαστα, καθώς μόνο ένα ποσοστό 20-25% έχει κάνει το εμβόλιο. Κι αυτό προκαλεί εντύπωση διότι οι ελληνικές οικογένειες ακολουθούν πιστά το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού, με αποτέλεσμα το 80-90% των παιδιών να έχουν κάνει το σύνολο των εμβολίων που θεωρούνται απαραίτητα για την προστασία τους από άλλες σοβαρές ασθένειες.

Γιατί οι Έλληνες δεν κάνουν στα παιδιά το εμβόλιο κατά του HPV

Στην διαδικτυακή έρευνα που έγινε από την εταιρεία IPSOS, πήραν μέρος συνολικά 15.000 ενήλικες (16-60 ετών) από δέκα ευρωπαϊκές χώρες, την περίοδο 7-21 Ιανουαρίου 2019. Από την χώρα μας έλαβαν μέρος 1.000 Έλληνες (αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού) από όλες τις περιφέρειες της χώρας (ηπειρωτική και νησιωτική) και στο ερώτημα «τι σας εμποδίζει να εμβολιάσετε το παιδί σας κατά του ιού HPV», το 39% απάντησε ότι δεν τους είχε κάνει αναφορά στο θέμα ο παιδίατρος, καταδεικνύοντας είτε το έλλειμμα ενημέρωσης των επαγγελματιών υγείας για την αξία του εμβολίου, είτε επειδή μπορεί να θεωρείται ταμπού, δεδομένου ότι το εμβόλιο συστήνεται να γίνεται προς της έναρξης της σεξουαλικής ζωής των εφήβων.

Ένα 13% των συμμετεχόντων απάντησε ότι δεν γνώριζαν κάποιο άτομο που να έχει νοσήσει από καρκίνο εξαιτίας του HPV, το 12% είπε ότι δεν θεωρούσε πιθανό να κολλήσει τον ιό, το 11% προτιμούσε να αφήσει στο παιδί να πάρει την απόφαση για τον εμβολιασμό όταν αυτό θα μεγάλωνε, το 10% δεν γνώριζε ότι ο HPV μπορεί να προκαλέσει πρωκτικό καρκίνο, ένα άλλο 10% δεν γνώριζε ότι και τα αγόρια μπορούν να νοσήσουν από καρκίνο λόγω του ιού, ένα ακόμα 10% δήλωσε αντίθετο με τα εμβόλια γενικώς, ένα άλλο 10% είπε ότι δε τους το είχε συστήσει ο παιδίατρος και τέλος ένα 8% δεν γνώριζε ότι υπήρχε εμβόλιο κατά του HPV.

Το ένα τρίτο των Ευρωπαίων δεν γνωρίζουν τον HPV

Αν και είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι μεταξύ των δέκα ευρωπαϊκών χωρών η Ελλάδα κατατάσσεται τέταρτη με ποσοστό 68% ως προς το αν οι πολίτες γνωρίζουν τον ιό HPV. Τα ποσοστά των υπολοίπων χωρών προκαλούν έκπληξη: Πρώτη με ποσοστό 87% έρχεται η Ισπανία, δεύτερη με 82% η Ιταλία, τρίτη με 70% η Πορτογαλία, πέμπτη με 64% η Γαλλία, έκτο το Ηνωμένο Βασίλειο (56%), έβδομο το Βέλγιο (52%) και την τελευταία τριάδα συμπληρώνουν η Ελβετία στην όγδοη θέση με 48%, ακολούθως η Αυστρία με 46% και τελευταία η Γερμανία με 40%. Να σημειωθεί ότι Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία χορηγούν δωρεάν το εμβόλιο κατά του HPV και στα αγόρια.

Από τους 15.000 συμμετέχοντες στο δείγμα, όμως, μόνο το 62% γνώριζε τον ιό HPV, λιγότεροι από το ένα τρίτο, με το 75% να είναι γυναίκες (26-45 ετών) και 53% άνδρες. Αισιόδοξο κρίνεται το γεγονός ότι στην ηλικιακή ομάδα των 24-39 ετών, το ποσοστό επίγνωση έφτανε το 66%, σημαντικά υψηλότερο από τις παλαιότερες γενιές.

Απογοητευτικό και επικίνδυνο είναι, ωστόσο, το εύρημα της μελέτης λιγότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες γνωρίζουν ότι ο ιός HPV μπορεί να προκαλέσει καρκίνο. Θετικά απάντησε το 46% των ατόμων, αρνητικά το 4%, 12% δεν γνώριζαν και το 38% δεν είχε ιδέα τι ήταν ο ιός. Φυσικά μεγαλύτερη ενημέρωση είχαν οι γυναίκες με ποσοστό 55%, ενώ οι άνδρες σε ποσοστό 37% γνώριζαν τη σχέση HPV-καρκίνου.

Και πάλι σε εθνικό επίπεδο η Ελλάδα κατατάσσεται τέταρτη με ποσοστό 53%, ενώ η υπόλοιπη δεκάδα είχε ως εξής, πρώτη η Ισπανία με 62%, δεύτερη η Ιταλία με 59%, τρίτη η Πορτογαλία με 58%, πέμπτη η Γαλλία με 48%, έκτο το Βέλγιο με 39%, έβδομο το Ηνωμένο Βασίλειο (38%), όγδοη η Αυστρία (34%), ένατη η Ελβετία (33%) και τελευταία η Γερμανία με 32%.

Φυσικά τα παραπάνω στατιστικά δεν προκαλούν εντύπωση αν αναλογιστεί κανείς ότι ένας στους τρεις που πήραν μέρος στην έρευνα θεωρεί ότι ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων είναι κάτι σπάνιο, ενώ περίπου οι μισοί θεωρούν αδύνατο ή απίθανο να μολυνθούν, παρά το γεγονός ότι είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι το 75% του γενικού πληθυσμού κάποια στιγμή θα μολυνθεί από τον HPV. Στο ίδιο μήκος κύματος ελάχιστο ποσοστό συμμετεχόντων πιστεύουν ότι άνδρες και γυναίκες κινδυνεύουν εξίσου να μολυνθούν από τον ιό καταδεικνύοντας το έλλειμμα ενημέρωσης, αφού ο άνδρας φιλοξενεί τον HPV στο σώμα του και τον μεταδίδει στις ερωτικές του συντρόφους κατά την σεξουαλική πράξη.

Η αλήθεια για τον HPV

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε ο Xavier Bosch από το Ινστιτούτο Ογκολογίας της Καταλονίας, προλογίζοντας την παρουσίαση της έρευνας, ο ιός HPV παγκοσμίως αφορά στο 11,7% των γυναικών με φυσιολογικό κυτταρολογικό αποτέλεσμα. Στη Βόρεια Ευρώπη αφορά στο 10% των γυναικών, στη Νότια Ευρώπη το 8,8% και στην Ανατολική 9%. Σύμφωνα με επιδημιολογικά δεδομένα του 2017, παγκοσμίως o HPV είναι υπεύθυνος για 556.000 περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, του κόλπου και του αιδοίου, 48.000 καρκίνους του πέους και του πρωκτού και 29.000 καρκίνους του στοματοφάρυγγα. Δηλαδή, οι 54.000 περιπτώσεις καρκίνου, από τις συνολικά 630.000 (80.000 στην Ευρώπη) αφορούσαν άνδρες.

«Ο ιός HPV είναι τελικά εξαιρετικά συχνός, ειδικά στους νεαρούς ενήλικες, με μια κορύφωση να παρατηρείται στην ηλιακή ομάδα 20-25 ετών, όπου το ποσοστό αγγίζει το 30-40%. Συνεπώς χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση και επιμόρφωση ώστε να πάψει να επικρατεί η λανθασμένη εντύπωση ότι είναι σπάνιος και ότι είναι δύσκολο να κολλήσει κανείς. Κι ενώ θεωρούμε ότι τα κορίτσια κινδυνεύουν περισσότερο και τα αγόρια θα πρέπει να εμβολιάζονται επίσης, δεδομένου ότι αποτελούν «φορείς» μετάδοσης του ιού στις γυναίκες», σημείωσε ο Δρ. Bosch.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/313294/giati-oi-ellines-den-kanoyn-sta-paidia-toys-sotirio-antikarkiniko-emvolio  )

Άλλο η γρίπη, άλλο το κοινό κρυολόγημα: Γιατί τα μπερδεύουμε;

Σε τι διαφέρουν οι δύο αρρώστιες

Δεν είναι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που οι άνθρωποι έχουν ελλιπή πληροφόρηση και κατανόηση για τις διαφορές ανάμεσα στο κοινό κρυολόγημα και στην ‘πραγματική’ γρίπη, με συνέπεια οι περισσότεροι να δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν ανάμεσα σε αυτά τα δύο διαφορετικά πράγματα, όπως δείχνει και μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη, με επικεφαλή την δρα Κάθριν Χόφμαν του Ιατρικού Πανεπιστημίου MedUni της Βιέννης, που δημοσιεύθηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό για τις λοιμώδεις νόσους “BMC Infectious Diseases”, διερεύνησε δειγματοληπτικά τις αντιλήψεις – και παρανοήσεις – των ανθρώπων σε τρεις χώρες (Αυστρία, Βέλγιο και Κροατία).

Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, «η γρίπη και το κοινό κρυολόγημα είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα». Η γρίπη προκαλείται από συγκεκριμένους ιούς και μπορεί να εξελιχθεί πολύ σοβαρά, ακόμη και επικίνδυνα για τον ασθενή, ενώ το κρυολόγημα προκαλείται από περισσότερους από 100 διαφορετικούς και πιο αβλαβείς ιούς (ρινοϊούς, αδενοϊούς κ.α.).

«Αντίθετα με την ευρέως διαδεδομένη άποψη, το κοινό κρυολόγημα ποτέ δεν μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματική γρίπη», σύμφωνα με τη δρα Χόφμαν. Το κοινό κρυολόγημα είναι μια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, που θεωρείται παγκοσμίως η συχνότερη αιτία αρρώστιας. Σπάνια συμβαίνει δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη μετά από κρυολόγημα, περίπου στο 8% των ασθενών, ενώ στη γρίπη τέτοιες βακτηριακές λοιμώξεις είναι συχνότερες και μπορούν να προκαλέσουν επιπλοκές όπως η πνευμονία, η μυοκαρδίτιδα ή η επιδείνωση χρόνιων παθήσεων της καρδιάς, των πνευμόνων κ.α.

Είναι δυνατό να διακρίνει κανείς ανάμεσα στις δύο αρρώστιες, ιδίως στα αρχικά στάδια τους. Ενώ η γρίπη εμφανίζεται ξαφνικά, συνήθως με σχετικά υψηλό πυρετό και πόνους, σε ανθρώπους που μέχρι πριν λίγες ώρες ένιωθαν μια χαρά, το κοινό κρυολόγημα συνήθως ξεκινά με πονόλαιμο, βούλωμα της μύτης και βήχα, ενώ εξελίσσεται με πιο βαθμιαίο τρόπο από ό,τι η γρίπη. Επίσης, στο κρυολόγημα η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει λιγότερο και σταδιακά.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι η εμφάνιση πυρετού ως πιθανού συμπτώματος και του κρυολογήματος μπερδεύει τους ανθρώπους και νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με γρίπη. «Αυτός είναι ο λόγος», σύμφωνα με τους ερευνητές, «που πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι έχουν κάνει το αντιγριπικό εμβόλιο, αλλά παρόλα αυτά εμφανίζουν πυρετό και συμπτώματα κρυολογήματος που μοιάζουν με τη γρίπη, νομίζουν ότι το εμβόλιο δεν έχει “πιάσει”. Έτσι, γίνονται σκεπτικιστές για τους εμβολιασμούς γενικότερα, παρόλο που στην πραγματικότητα πάσχουν απλώς από ένα κοινό κρυολόγημα, το οποίο δυστυχώς μπορεί κανείς πάλι να πάθει μολονότι έχει κάνει το εμβόλιο για τη γρίπη».

Για μια ακόμη φορά, οι επιστήμονες διευκρίνισαν ότι ενώ το εμβόλιο προστατεύει έναντι της γρίπης (σε ποσοστό 60% έως 95% περίπου), δεν παρέχει καμία προστασία από τους ιούς του κοινού κρυολογήματος. «Σε κάποιο σημείο, η αντοχή του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι αυτών των ιών ξεπερνιέται και έτσι κρυολογούμε. Όμως μπορούμε να ανεβάσουμε αυτό το “κατώφλι” ανθεκτικότητας, υιοθετώντας υγιείς συνήθειες ζωής που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα πχ. πλένοντας τακτικά τα χέρια μας», ανέφερε η Χόφμαν.

Ακόμη και ο όρος «κρυολόγημα» δεν είναι ακριβής, καθώς δεν είναι ακόμη σαφές αν είναι πιθανότερο κάποιος να υποκύψει σε έναν ιό, όταν κρυώνει. Σε κάθε περίπτωση, ο κρίσιμος παράγων για το κοινό κρυολόγημα δεν είναι το κρύο, αλλά η επαφή του οργανισμού με ένα παθογόνο ιό. Αντίθετα, με την πιο μακράς διάρκειας γρίπη, οι άνθρωποι συνήθως αναρρώνουν από το κοινό κρυολόγημα σε περίπου πέντε μέρες, εφόσον αναπαύονται και φροντίζουν τον εαυτό τους.

Κάθε χρόνο εκτιμάται ότι σε όλο τον κόσμο τρία έως πέντε εκατομμύρια άνθρωποι αρρωσταίνουν σοβαρά από γρίπη και από αυτούς 250.000 έως 500.000 πεθαίνουν. Στις ομάδες υψηλού κινδύνου ανήκουν τα άτομα άνω των 65 ετών και τα παιδιά έως πέντε ετών.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/allo-i-gripi-allo-koino-kryologima-giati-ta-mperdeyoyme   )

Γιατί το ΚΚΕ καταγγέλλει τα ψευτοσωματεία που στήνονται

Επεισόδια είχαμε σήμερα στο συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων στην Αθήνα,  γιατί το ΠΑΜΕ παρενέβη καταγγέλλοντας νοθείες και «σωματεία σφραγίδες» που στόχο έχουν τη δημιουργία μιας συμβιβασμένης και εργοδοτικης ομοσπονδίας, με συνέδρια που γίνονται με μπράβους της εργοδοσίας και διευθυντικά στελέχη,  η δε Ομοσπονδία κατήγγειλε οτι το ΠΑΜΕ προέβη σε τραμπουκισμους.

ΠΩΣ ΛΕΙΟΥΡΓΕΙ Η ΟΙΥΕ

Για παράδειγμα,  το ΚΚΕ κατήγγειλε  μια μεθόδευση για τη διαμόρφωση νόθων συσχετισμών, με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ), Δ. Καραγεωργόπουλο, και συνεργάτη του τον πρόεδρο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Καβάλας (ΕΥΚ), Ευ. Μακρογιάννη, στελέχη της ΠΑΣΚΕ

Οπως αναφέρει συγκεκριμένα  το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Καβάλας,  το Σάββατο 14/10, τα δύο προαναφερόμενα στελέχη της ΠΑΣΚΕ, με πρόσχημα την πρόσκληση για ενημέρωση των εργαζόμενων συμβασιούχων στην καθαριότητα και την εστίαση του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας, παγίδευσαν τους εργαζόμενους για να εγγραφούν και να ψηφίσουν σε ένα «πανελλαδικό σωματείο», με την επωνυμία «Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων «Η Ενωση»», στο οποίο εμφανίζεται να είναι πρόεδρος ο Δ. Καραγεωργόπουλος.

Εκμεταλλευόμενος το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι, οι οποίοι μετά από 10 – 15 χρόνια δουλειάς κινδυνεύουν να πεταχτούν στην ανεργία, ο πρόεδρος της ΟΙΥΕ, μιλώντας για την αντεργατική πρόταση που προωθεί η κυβέρνηση για δημιουργία ΚΟΙΝΣΕΠ από αυτήν την κατηγορία των εργαζομένων, είπε ότι θα μπορούσαν να πετύχουν τέτοιου είδους «πειράματα» σε 5 – 10 χρόνια και στην Ελλάδα, αρκεί να τα δοκιμάσουμε πρώτα πιλοτικά σε ένα – δύο νοσοκομεία.

Στη συνέχεια, προσπάθησε να εγκλωβίσει τους εργαζόμενους και να τους εκφοβίσει, σχετικά με το αν μπορούν ή πρέπει να οργανωθούν στο Σωματείο του νοσοκομείου ή να ιδρύσουν δικό τους, με απώτερο σκοπό να τους κλείσει στο δικό του «μαντρί». Οπως καταγγέλλει το κλαδικό Σωματείο του νομού, «πίεζαν τους εργαζόμενους να αποφασίσουν εκείνη την ώρα για το αν θέλουν να γραφτούν στο Σωματείο που τους πρότειναν και να φτιάξουν παράρτημα, χωρίς δε να είναι ενήμερη η πλειοψηφία των εργαζομένων, εντελώς ξαφνικά τους παρουσίασαν δικαστικό αντιπρόσωπο και «έτοιμη» διορισμένη εφορευτική επιτροπή, έτοιμο εκλογικό κατάλογο που είχε εγγεγραμμένους – φυσικά εν αγνοία των περισσότερων – σχεδόν το σύνολο των εργαζομένων. Αρχισαν να τους παρουσιάζουν αιτήσεις εγγραφής εκείνη την ώρα και τους καλούσαν να γραφτούν και να συμμετάσχουν στις «εκλογές» του Σωματείου που είχαν ήδη ξεκινήσει, με έτοιμα από τα πριν ψηφοδέλτια».

Το κλαδικό Σωματείο μιλά επίσης για ερωτήματα που γεννά η στάση της εφορευτικής επιτροπής και της δικαστικής αντιπροσώπου, που αρνήθηκαν να δώσουν ψηφοδέλτιο όταν τους ζητήθηκε από εργαζόμενους που τους είχαν γραμμένους στον εκλογικό κατάλογο, για να διαπιστώσουν αν είναι ερήμην τους γραμμένα και τα δικά τους ονόματα μέσα, ενώ απέρριψαν την ένσταση που κατέθεσαν λίγο αργότερα.

Καταγγελία για εκλογές – παρωδία στις Σέρρες

Εκλογές – παρωδία και στο Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Σερρών καταγγέλλει η Επιτροπή Αγώνα Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Σερρών.

Οπως αναφέρει, στο συγκεκριμένο σωματείο – σφραγίδα, «οι εκλογές έγιναν σε μία αίθουσα 2×2 χωρίς καμία ανακοίνωση από τα πριν, χωρίς να γίνουν γνωστές στην πλειοψηφία των εργαζομένων του κλάδου, ενώ δεν έγινε ποτέ εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση. Παράλληλα, συνοδεύτηκαν από παρατυπίες και νοθεία.Την ίδια ώρα και εντελώς παράνομα, η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου δεν επέτρεψε σε μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων να παρακολουθήσει τις αρχαιρεσίες και να υποβάλει ένσταση για τη νοθεία που έγινε».

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Το ΠΑΜΕ αναφέρει ότι ότι «η  κατάσταση στην ΟΙΥΕ είναι για γέλια και για κλάματα. Με τα έως τώρα στοιχεία καταγράφεται ένα μοναδικό για τη σημερινή κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος γεγονός: Ο βαθμός οργάνωσης της εργατικής τάξης φαίνεται στη συγκεκριμένη ομοσπονδία να έσπασε κάθε ρεκόρ την τριετία που πέρασε. Θα πάρουν μέρος πάνω από 600 (!) «αντιπρόσωποι», οι οποίοι με βάση το μέτρο 1/100 εμφανίζονται να εκπροσωπούν πάνω από 60.000 ψηφίσαντα μέλη!»

Σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος, με εκτεταμένη ανεργία, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, φαίνεται πως όχι μόνο αυτό δεν καθρεφτίζεται στην ΟΙΥΕ, αλλά περίπου 13.000 περισσότεροι νέοι εργαζόμενοι οργανώθηκαν και συμμετείχαν σε εκλογές στα σωματεία τους, δημιουργώντας ένα σώμα συνεδρίου που ξεπερνά και αυτό της ΓΣΕΕ!

Το ΠΑΜΕ αναφέρει:

«Στην πρόσφατη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΙΥΕ είχαν το θράσος να φέρουν επιπλέον νέα «σωματεία» προς εγγραφή, ανάμεσα στα οποία ήταν σωματεία σε «πτηνοτροφικές» επιχειρήσεις, στα «Τρόφιμα – Ποτά», σε «οικοδομικές» εργασίες, στους ΟΤΑ, στα νοσοκομεία, στην ύδρευση, στο φάρμακο, κ.ο.κ. Αναφερόμαστε δηλαδή σε ανύπαρκτα σωματεία, που φτιάχνονται μέσα σε μια νύχτα στα γραφεία διευθυντάδων και επιχειρηματικών ομίλων, που ξεπηδάνε είτε αυτοτελώς είτε με τη μορφή «παραρτημάτων» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας. Ο βασικός σκοπός της ύπαρξής τους είναι να καταφέρουν με όλα τα μέσα να διαμορφώσουν τους συσχετισμούς που επιθυμεί η εργοδοσία, να καθοριστούν οι συσχετισμοί στους κλάδους, στην ΟΙΥΕ, στη ΓΣΕΕ. Για παράδειγμα, σε ένα μόνο νομό, στο νομό Σερρών, υπάρχουν 2 κλαδικά σωματεία ιδιωτικών υπαλλήλων και εμποροϋπαλλήλων, στα ψηφοδέλτια των οποίων υποψήφιοι είναι σχεδόν τα ίδια άτομα. Οποιος δεν εκλέγεται στο ένα σωματείο εκλέγεται στο άλλο για να μη μένει κανείς παραπονεμένος. Αναφερόμαστε σε σωματεία για τα οποία μάταια θα αναζητήσει κάποιος εργαζόμενος μια ανακοίνωση για τα προβλήματα που βιώνει, ένα τηλέφωνο να μπορέσει να επικοινωνήσει. Εργοδότες εκπροσωπούν τους εργαζομένους τους! Σωματεία χωρίς καμία συλλογική διαδικασία, χωρίς καμία δράση, εμφάνιζαν άνοδο σε ψήφους, όπως το κλαδικό σωματείο των εργαζομένων στα σούπερ μάρκετ στην Αττική, που στις εκλογές του 2017 εμφάνισε αύξηση από 5.151 σε 6.236 ψηφίσαντες!»

Συγκεκριμένα, στο σωματείο – μηχανισμό με τον τίτλο «Ενωση Υπαλλήλων Εμπορίου Τροφίμων και Σούπερ Μάρκετ νομού Αττικής», συμφωνα με το ΠΑΜΕ διευθυντές με εντολή της εργοδοσίας κατέβηκαν υποψήφιοι και με τρομοκρατία και εκβιασμούς προσπάθησαν να «πείσουν» τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν στις «αρχαιρεσίες», επιλέγοντας συγκεκριμένους ανά κατάστημα.

Εχουν πληθύνει οι καταγγελίες εργαζομένων από διάφορους χώρους, για καθεστώς εκβιασμών και απειλών απόλυσης από τους εργοδότες και τους διευθυντές καταστημάτων σούπερ μάρκετ για να «ψηφίσουν» οι εργαζόμενοι σε ανύπαρκτα μορφώματα, αναφέρει το ΠΑΜΕ.

Τα μορφώματα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα, καθώς όχι μόνο οι εργαζόμενοι δεν συμμετέχουν με δική τους θέληση, αλλά απειλούνται επιπλέον με κυρώσεις αν δε ψηφίσουν.

Από το φθινόπωρο του 2018 είχαν έρθει καταγγελίες από εργαζόμενους σε διάφορες πόλεις για διευθυντικά στελέχη που ζητούσαν από τους εργαζόμενους να γραφτούν σε ένα σωματείο που δεν γνώριζαν και να συμμετάσχουν στις εκλογές με αόριστη ημερομηνία…

Καλούσαν εργαζόμενους να πάνε να ψηφίσουν με τη συνοδεία των διευθυντών τους.

Οι εργαζόμενοι στην εταιρεία ISS ενημερώθηκαν με μηνύματα στο κινητό τους, από τους υπεύθυνους προσωπικού, για να πάνε να ψηφίσουν, κατέφθαναν στο μέρος των «αρχαιρεσιών» επιδεικνύοντας το sms στο κινητό, λέγοντας πως στάλθηκαν από τους επόπτες!

«Ολα αυτά έχουν γίνει πλέον γνωστά κι έτσι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν πλέον γνώση μέσα στους χώρους δουλειάς για το πώς κινείται σε γενικές γραμμές ένας μηχανισμός που δεν έχει σχέση με το εργατικό κίνημα.Καμία ανοχή στην εργοδοτική τρομοκρατία – Συνδικάτα εργατών, όχι των εργοδοτών!» αναφέρει το ΠΑΜΕ

Επίσης αναφέρει ότι κινεί τα νήματα ο  Δ. Καραγεωργόπουλος, πρόεδρος της διοίκησης της Ομοσπονδίας, Γραμματέας Τύπου της ΓΣΕΕ και παράλληλα πρόεδρος της ΑΕ με την επωνυμία «ΠΗΓΑΣΟΣ ΦΟΡΤΟΥΝΑ ΓΚΕΪΜΙΝΓΚ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», που, σύμφωνα με τους σκοπούς της, διαθέτει και διαχειρίζεται μετοχές και μερίδια εταιρειών τυχερών παιγνίων, παρέχει διοικητικές υπηρεσίες σε καζίνο, ξενοδοχεία και επισιτιστικές επιχειρήσεις, διαχειρίζεται και αξιοποιεί ακίνητα, παρέχει με το αζημίωτο εκπαίδευση σε εργαζόμενους και συμβουλές σε εταιρείες, ενώ κάνει και εκλογές σε σωματεία έχοντας δίπορτο ανάμεσα στην ΟΙΥΕ και την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τυχερών Παιχνιδιών (ΟΣΕΤΥΠ).

«Ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων «Η Ενωση» με έδρα την Πάτρα, έκανε εκλογές για 4 μήνες σε όλη την Ελλάδα (!), ως ένα σωματείο δεξαμενή που χωρά όποιον λογίζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος πανελλαδικά. Ψήφισαν από τη Χαλκιδική μέχρι την Κόρινθο και από το Μεσολόγγι μέχρι τη Ρόδο, με την απαραίτητη βοήθεια των Εργατικών Κέντρων όπου πλειοψηφούν αυτές οι δυνάμεις, τα οποία είναι πρωτομάστορες στη νοθεία. Πιάστηκαν στα πράσα να κάνουν «καταμέτρηση» σε φακέλους που έρχονταν σε κουτιά και σακούλες από όλη την Ελλάδα!» αναφέρει το ΠΑΜΕ

«Χαρακτηριστικό της «μαζικοποίησης» τέτοιων σωματείων είναι πως αίτηση εγγραφής μπορεί να συμπληρώσει όποιος θέλει μέσα στο site και να επισυνάψει τη φωτογραφία του. Το δέλεαρ πάντα είναι ανέξοδες υποσχέσεις για νομικές διεκδικήσεις πάνω στα τρέχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι. Ενα τελευταίο παράδειγμα είναι το mail που στάλθηκε προσωπικά από τον πρόεδρο της ΟΙΥΕ στους εποχικούς εργαζόμενους της δασοπροστασίας: Με αυτό συνδέει την εγγραφή στο σωματείο με την παράταση της σύμβασης από τον ΟΑΕΔ! Αναδεικνύοντας ότι όλη η επιχείρηση γίνεται σε συνεργασία με το κράτος και τις κρατικές υπηρεσίες ανά την Ελλάδα, όταν δεν φτάνουν για όλους οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ.»

Αντίστοιχα, το Νοέμβρη του 2018 στον «Πανελλήνιο Σύνδεσμο Εργαζομένων στη Ναυτιλία και τον Τουρισμό» (ΠΑΣΕΝΤ), βάφτισαν συνέλευση μια διαδικασία με 138 άτομα σε σύνολο 14.000 μελών του σωματείου. Σε αυτήν τη «συνέλευση» προχώρησαν σε διαγραφή μέλους του σωματείου που είχε απολυθεί εκδικητικά από την εργοδοσία για τη συνδικαλιστική της δράση και παράλληλα απέρριψαν αιτήσεις εγγραφής εργαζομένων από τον κλάδο, ενώ δεκάδες ήταν οι διευθυντές των ναυτιλιακών εταιρειών που πήραν μέρος.

(ΠΗΓΗ : https://www.presspublica.gr/giati-to-kke-kataggellei-ta-pseytosomateia-poy-stinontai/   )

Γιατί τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι μια πολύ κακή ιδέα

“Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν έχει ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ίδια στιγμή που ακόμη και η Βόρεια Κορέα έχει”, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος στη Βουλή, την προηγούμενη εβδομάδα, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, ότι δεν βρήκε να πει κουβέντα για το γεγονός ότι “δεκάδες χιλιάδες φοιτητές επιλέγουν να σπουδάσουν σε ιδιωτικά ακαδημαϊκά ιδρύματα στο εξωτερικό και χιλιάδες καθηγητές να εργαστούν σε αυτά”.

Την ίδια στιγμή, που ο πρόεδρος της ΝΔ έλεγε και ξαναέλεγε εμφατικά ότι για τη ΝΔ η δημόσια Παιδεία είναι «αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα» προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του, το κόμμα του πρότεινε την αλλαγή του άρθρου 16 που ορίζει ότι η δημόσια ανώτατη εκπαίδευση είναι δωρεάν για όλους τους πολίτες και παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση, καθώς και ότι η διδασκαλία και η έρευνα είναι ελεύθερες. Μην έχοντας τις απαραίτητες ψήφους για να περάσει την πρόταση, η ΝΔ μάλιστα επιχείρησε να κάνει μια «ντρίπλα» προτείνοντας να αφαιρεθεί η αναφορά σε μη ιδιωτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και να παραμείνει η φράση μη κερδοσκοπικά, ώστε όταν βρεθεί στα πράγματα, να μπορέσει να ανοίξει το παράθυρο της εμπορευματοποίησης της Παιδείας και να βάλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στο παιχνίδι από την πίσω πόρτα.

Και το άγριο αυτό πρόσωπο της εμπορευματοποίησης της ανώτατης Παιδείας μπορεί εύκολα να το δει κανείς στην αποτυχία των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Πορτογαλία, στην εκτόξευση των διδάκτρων που φόρτωσαν με υπέρογκα δάνεια τους φοιτητές στις ΗΠΑ, στα think tanks, τις εταιρείες και τους μεγάλους οργανισμούς που οικειοποιήθηκαν κι αποικιοκράτησαν την έρευνα αλλά και στο χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων που αντικατοπτρίζεται όχι μόνο στην εκπαιδευτική αγορά αλλά και στην αγορά εργασίας.

Μερικές κουβέντες για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια

Όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πράγματι πολλοί νέοι επιλέγουν κάθε χρόνο να μεταναστεύσουν εκτός συνόρων για να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Αυτό που δεν εξήγησε όμως είναι το γιατί το κάνουν. Θέλουν να σπουδάσουν στο αντικείμενο της σχολής πρώτης προτίμησης στην οποία δεν κατάφεραν να εισαχθούν, να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα σπουδών που δεν προσφέρει το ελληνικό πανεπιστήμιο ή να αποκτήσουν χωρίς τον κάματο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ένα οποιοδήποτε πτυχίο που θα αυξήσει τις πιθανότητές τους στην αγορά εργασίας; Όποια κι αν είναι η ερώτηση, η απάντηση δεν είναι σίγουρα το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Κι αυτό γιατί στην μεν πρώτη περίπτωση πρέπει να αναλογιστεί κανείς πώς μια μέση οικογένεια, που δύσκολα αντέχει το βάρος των φροντιστηρίων για μία ακόμη χρονιά ώστε να ξαναδώσει το παιδί της Πανελλήνιες, θα αντέξει να χρηματοδοτήσει το κόστος διαβίωσης ενός φοιτητή στο εξωτερικό, στη δεύτερη η απάντηση είναι πως πρέπει να γίνουν ενέργειες ώστε να αναβαθμιστεί και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια Παιδεία κι όχι να αναπληρώσει η αγορά τα κρατικά κενά και στην τρίτη ότι τελικά η εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης στοχεύει άμεσα στη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ της οικονομικής ελίτ και των φτωχών.

Το γεγονός μάλιστα ότι πολλοί νέοι ξεκινούν το ταξίδι τους για το εξωτερικό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό έχει ως τελικό προορισμό ένα ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Στην Ευρώπη, η παράδοση της δωρεάν Παιδείας κρατάει ακόμη σθεναρή αντίσταση στην επέλαση της νεοφιλελεύθερης άλωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ακόμα και στη Γερμανία η μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι δωρεάν όπως και στην Ελλάδα. Στη χώρα λειτουργούν 83 ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου σπουδάζει μόλις το 1% των Γερμανών φοιτητών, δεν χαίρει επιστημονικής αναγνώρισης και πολλά είτε έκλεισαν ήδη, είτε οδηγούνται σε κλείσιμο. Μέχρι και στον οικονομικό παράδεισο της Ελβετίας τα δίδακτρα τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι τόσο χαμηλά που είναι σχεδόν σαν να είναι δωρεάν.

Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί η Αγγλία, όπου τα δίδακτρα θεσπίστηκαν για πρώτη φορά στα δημόσια Πανεπιστήμια το 1998 από την κυβέρνηση του Tony Blair και ορίστηκαν στις 1.000 λίρες και σήμερα έχουν ξεπερνάει κατά μέσο όρο το όριο των 10.000 λιρών. Μάλιστα στη Βρετανία τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια στα οποία καταλήγει η πλειοψηφία των Ελλήνων φοιτητών – μεταναστών μετρώνται στα δάχτυλα και είναι δύσκολο ακόμη και να ανακαλέσει κανένας το όνομά τους, καθώς δεν κατέχουν εξέχουσα θέση στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Η αποτυχία της Πορτογαλίας

Η περίπτωση της Πορτογαλίας είναι ένα πολύ ενδεικτικό παράδειγμα που αποδεικνύει γιατί τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια είναι μια πολύ κακή ιδέα, ακόμα κι αν ξεκινήσουν σαν μια καλή ιδέα.

Επί Σαλαζάρ και Καετάνο η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν ένα προνόμιο κυρίως για την ελίτ και τους οπαδούς τους. Μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων το 1974 κι εν μέσω των θυελλωδών πολιτικών της απόνερων, το νέο Σύνταγμα της χώρας έδωσε το θεσμικό πράσινο φως για την ίδρυση ιδιωτικών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων. Ο ξεριζωμός των θιασωτών του διδακτορικού καθεστώτος από τις έδρες των «ναών» της εκπαίδευσης, οι αλλαγές στα εκπαιδευτικά προγράμματα, ο μικρός αριθμός των δημοσίων Πανεπιστημίων αλλά και το αίτημα για μεγαλύτερη πρόσβαση στην ανώτατη Παιδεία έκανε τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια να φαντάζουν ως την ιδανική λύση που θα διασφάλιζε τόσο την ποιότητα των προσφερόμενων προγραμμάτων σπουδών (αν και σε αυτά βρήκαν στέγη τα πλέον συντηρητικά στοιχεία της ακαδημαϊκής κοινότητας που είχαν εκδιωχθεί από τα δημόσια μετά την πτώση του καθεστώτος), όσο και την ποσότητά τους.

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είχαν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια, φτάνοντας να είναι εκατοντάδες! Πολιτικοί που εργαλειοποίησαν ιδεολογικά την ίδρυση των συγκεκριμένων πανεπιστημίων τα συνέδεσαν με τη δημοκρατία αλλά και την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Στην προσπάθειά τους μάλιστα να ενδυναμώσουν τη στροφή προς την εκπαίδευση της αγοράς, πήραν μια σειρά αποφάσεων όπως το να ρίξουν δραματικά τις βάσεις για την εισαγωγή στα δημόσια Πανεπιστήμια και να δημιουργήσουν τεχνητή υπερκάλυψη των θέσεων σε αυτά και ταυτόχρονα έδωσαν τη δυνατότητα στους καθηγητές να απασχολούνται παράλληλα τόσο στους δημόσιους όσο και στους ιδιωτικούς φορείς ώστε να δώσουν ώθηση στην ταχεία διεύρυνση του εγχειρήματός τους. Τα δίδακτρα όπως ήταν φυσικό εκτινάχθηκαν ανάλογα με τη ζήτηση. Οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς γαρ…

Βόηθησε αυτό την ανάπτυξη; Καθόλου! Ως προς το κοινωνικό σκέλος, η ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όχι μόνο δεν διεύρυνε το επιστημονικό προσφερόμενο πεδίο αλλά περιορίστηκε σε γνωστικά πεδία χαµηλού κόστους. Επίσης παρατηρήθηκε ένας συγκεντρωτισμός στα αστικά κέντρα που οδήγησε σε μαρασμό την Περιφέρεια. Μάλιστα όταν η προσφορά θέσεων ξεπέρασε τη ζήτηση το κράτος θα καλούνταν να ενισχύσει τη φούσκα που έχτισε, συντηρώντας τη λειτουργία τους μέσω υποτροφιών.

Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης Παιδείας στην Πορτογαλία θα ήταν η παντελής έλλειψη κύρους της, καθώς όπως ήταν φυσικό συνδιαλέχθηκε με την ελίτ των πελατών της, δημιουργώντας στρατιές αρίστων που ήταν άριστοι μόνο και μόνο επειδή είχαν τη δυνατότητα να πληρώνουν πτυχία.

Λαμπρό παράδειγμα ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας Ζοζέ Σόκρατες, ο οποίος μάλιστα κατέληξε στη φυλακή για μίζες. Το 1979 απέκτησε το πτυχίο τεχνικού πολιτικού μηχανικού από το Ανώτερο Ινστιτούτο Μηχανικής της Κοϊμπρα, που αναβαθμίστηκε σε Πολυτεχνείο μόλις το 1988. Το 1994-1995, περίοδος κατά την οποία ήδη έχει ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα, εγγράφηκε εκ νέου στην Πολυτεχνική Σχολή της Λισσαβόνας για να αναβαθμίσει το υπάρχον πτυχίο Μηχανικού που διέθετε και να μπορέσει στη συνέχεια να πάρει άδεια για μεγάλα δημόσια έργα. Ο Σόκρατες δεν κατάφερε να αποφοιτήσει, αλλά όλως παραδόξως το 1996 απέκτησε το πολυπόθητο πτυχίο και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Universidade Independente. Ακολούθησαν πολλά έργα με επικίνδυνες παρατυπίες και κακοτεχνίες και πολλές μίζες. Το 2007 το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Universidade Independente από το οποίο απέκτησε το ανώτατο πτυχίο του, απεδείχθη πως λειτουργούσε παράτυπα επί σειρά ετών, χωρίς τις απαιτούμενες άδειες και με την ανοχή και προστασία πολιτικών προσώπων έδινε πτυχία «μαϊμού». Το πανεπιστήμιο έκλεισε αλλά εκείνος στο βιογραφικό του ως πρωθυπουργός συνέχιζε να δηλώνει πολιτικός μηχανικός…

Η βιομηχανία των φοιτητικών δανείων στις ΗΠΑ

Μέχρι τη δεκαετία του ’70 η ανώτατη εκπαίδευση στις ΗΠΑ όχι μόνο ήταν δωρεάν, αλλά υπήρχε και η κρατική πρόνοια ώστε το κόστος διαβίωσης των φοιτητών σε αυτή να καλύπτεται από κληροδοτήματα και υποτροφίες. Οι οικονομικές ανακατατάξεις που έφερε όμως η δεκαετία του ΄80 πρώτα από όλα στην Αμερική αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο οδήγησε στην υποχώρηση της κρατικής επιχορήγησης και στην επιβολή διδάκτρων. Μάλιστα, από το 1988 έως σήμερα και ανάλογα με το ίδρυμα και τη διάρκεια των σπουδών το κόστος σπουδών σε πολλές περιπτώσεις έχει τετραπλασιαστεί, ενώ ολοένα κι αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που φοιτούν σε Πανεπιστήμια. Ένας χρόνος σε ένα ιδιωτικό κολέγιο φοίτησης κοστίζει κατά μέσο όρο 30.000 δολάρια. Σε ένα δημόσιο κολέγιο, φοιτητές από την πολιτεία πληρώνουν κατά μέσο όρο 9.000 δολάρια τον χρόνο, ενώ φοιτητές εκτός πολιτείας πληρώνουν 23.000 δολάρια

Η στροφή αυτή σηματοδότησε και τη γέννηση μιας παράλληλης βιομηχανίας πολύ ισχυρής -γιατί έχει τις βάσεις της στο συναίσθημα του γονέα που θέλει να προσφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί στο παιδί του- αυτής του φοιτητικού δανεισμού.

Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα φοιτητικά δάνεια στις ΗΠΑ είναι μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί, αφήνοντας πίσω «ερείπια» όμοια με αυτά που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers. Χαρακτηριστικό είναι ότι 44 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν πάρει φοιτητικό δάνειο κι όλοι μαζί χρωστούν στο κράτος -που είναι ο πιστωτής στο 90% των περιπτώσεων – 1,5 τρισ. δολάρια. Σε αυτά προστίθενται και τα ιδιωτικά δάνεια ύψους 64,2 δισ. δολαρίων.

Την ίδια στιγμή η αμερικανική οικονομία δεν παράγει μισθούς ικανούς να αποπληρώσουν αυτό το χρέος. Οι φοιτητές βγαίνουν στην αγορά εργασίας και χρειάζονται χρόνια δουλειάς για να ξεπληρώσουν – αν τα καταφέρουν – το δάνειό τους. Το 2012, η ιστοσελίδα World Sosialist Website έγραφε για το πώς αυτά τα δάνεια επηρεάζουν ολόκληρη τη ζωή της γενιάς των νέων ανθρώπων. Το 39% των 18-29 δεν είχαν πρόσβαση στο σύστημα υγείας, το 23% δε μπορούσαν να αγοράσουν βασικά είδη, το 49% έκαναν μια δουλειά που δεν ήθελαν για να ξεπληρώνουν το χρέος τους και το 24% επέστρεψαν στο πατρικό τους σπίτι με τους γονείς τους για να κάνουν οικονομία.

Όσον αφορά την αμερικανική περίπτωση, αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι τα ιδιωτικά ιδρύματα που φιγουράρουν στην κορυφή της λίστας των καλύτερων Πανεπιστημίων του κόσμου, όπως το Harvard, ιδρύθηκαν 200 χρόνια πριν οι Έλληνες κάνουν την Επανάσταση του 1821, το καθένα έχει περιουσιακά στοιχεία που αγγίζουν διψήφιο αριθμό του ΑΕΠ της Ελλάδας, επιβάλλουν υπέρογκα δίδακτρα ή αντιθέτως μηδενικά δίδακτρα αλλά δέχονται απειροελάχιστους φοιτητές με καθαρά επιστημονικά κριτήρια και δεν είναι κερδοσκοπικά. Δεν λειτουργούν δηλαδή ιδιωτικοοικονομικά σκοπεύοντας στην παραγωγή κέρδους, αλλά  αμιγώς επιστημονικά με στόχο την παραγωγή γνώσης. Στο μεταξύ αν και οι ΗΠΑ αριθμούν χιλιάδες πανεπιστήμια, είναι ελάχιστα αυτά που πραγματικά έχουν επιστημονικό κύρος.

Ελεύθερη και νεοφιλελεύθερη έρευνα

Μια ακόμη πτυχή είναι κατά πόσο η εισαγωγή ιδιωτικών κεφαλαίων στην ανώτατη εκπαίδευση θα μπορέσει να κρατήσει την έρευνα ελεύθερη κι ανεξάρτητη.

Σε πρόσφατο άρθρο ο βρετανικός Guardian ανέφερε ότι οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων έχουν διεισδύσει στα πανεπιστήμια εδώ και χρόνια χρηματοδοτώντας έρευνες για την κλιματική αλλαγή.Είναι σαν οι καπνοβιομηχανίες να χρηματοδοτούν την έρευνα για τις επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία.

«Το Πανεπιστήμιο λειτουργεί σχεδόν σαν επέκταση των βιομηχανιών ορυκτών καυσίμων, από τις οποίες αντλεί πολύτιμη χρηματοδότηση για έρευνα και χρηματοδοτούμενους καθηγητές, καθώς και πόρους για προγράμματα σπουδών που βγάζουν την επόμενη γενιά μηχανικών πετρελαίου και φυσικού αερίου», λέει μια φοιτήτρια του Ιmperial College του Λονδίνου, στην εφημερίδα, η οποία κάνει ακτιβιστικό αγώνα κατά της σκοτεινής σχέσης του πανεπιστημίου με την πετρελαιοβιομηχανία.  Οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων πραγματοποιούν μάλιστα τακτικές εμφανίσεις σε εκθέσεις σταδιοδρομίας, ενώ σε πολλά μαθήματα είναι υποχρεωτικό οι φοιτητές να συμμετάσχουν σε «εκδρομές» σε πεδία εξορύξεων, που είναι μια «ευγενική προσφορά» από τον κλάδο πετρελαίου και φυσικού αερίου. «Είναι σχεδόν παντού», σημειώνει η ίδια στη βρετανική εφημερίδα.

Μπορούν τα Πανεπιστήμια να δικαιολογήσουν αυτές τις σχέσεις τους με τη συγκεκριμένη βιομηχανία; Το Imperial δηλώνει ότι συνεργάζεται με βιομηχανικούς εταίρους για να βρει λύσεις στην παγκόσμια ανάγκη για ενέργεια, παράλληλα με την έρευνα που αποσκοπεί στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των ορυκτών καυσίμων. Υπερασπίζεται μάλιστα τις οικονομικές δοσοληψίες του με το επιχείρημα της επένδυσης στην έρευνα και την εκπαίδευση.
Πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, επικρίνει όμως τις προσπάθειες της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής. Η έκθεση προειδοποιεί ότι ο κόσμος χρειάζεται να μειώσει κατά 45% τη ρύπανση άνθρακα μέχρι το 2030 για να περιορίσει την αύξηση της θερμοκρασίας σε 1,5 βαθμό Κελσίου.

Τι επιχειρεί λοιπόν η πετρελαιοβιομηχανία να κάνει στα αλήθεια; Τίποτα περσότερο από το να ενισχύσει αφενός τον προφίλ της κοινωνικής της ευθύνης ενώ παράλληλα  προσπαθεί να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομίας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για να ανοίξει τον δρόμο για την ενθάρρυνση ενός ευνοϊκού φορολογικού περιβάλλοντος και να εξασφαλίσει την υποστήριξη των τοπικών κι εθνικών κυβερνήσεων προς όφελός της.

Πρόκειται για μια «αόρατη αποικιοποίηση» του ακαδημαϊκού κόσμου από τις μεγάλες εταιρείες.

Καμία κουβέντα…

Καμία κουβέντα δεν βρήκε λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή η Άννα Διαμαντοπούλου που άνοιξε πριν χρόνια τη συζήτηση για ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα, να μας πουν στο γιατί στα αλήθεια τα χρειαζόμαστε.

Καμία κουβέντα για το γιατί ενώ είναι αντίθετοι στην ίδρυση νέων δημόσιων Πανεπιστημίων και εισηγούνται τη μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ, την ίδια ώρα ζητούν να δημιουργήσουν ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

Καμία κουβέντα για το γιατί ένας φοιτητής να προτιμήσει να σκάσει ένα σωρό λεφτά σε ένα νεοσύστατο ελληνικό ιδιωτικό Πανεπιστήμιο,   και να μην φύγει κατευθείαν στο εξωτερικό και για το γιατί ένας Έλληνας ακαδημαϊκός να αφήσει την έδρα του σε ένα οργανωμένο ίδρυμα του εξωτερικού και να επιστρέψει για να εργαστεί για ένα αμφιβόλου κύρους εγχείρημα.

Καμία κουβέντα για ποιες και πόσες τέτοιες ιδιωτικές επιχειρήσεις εκπαίδευσης χωρούν στην ελληνική αγορά και πώς θα ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις ενός ανώτατου ιδρύματος, καθώς και καμία απάντηση στο εύλογο ερώτημα: γιατί κάποιος να κάνει μια τόσο ακριβή επένδυση σε μία τόσο περιορισμένη αγορά.

Καμία κουβέντα, επίσης, για το ποιος θα πληρώσει το κόστος της ιδιωτικής εκπαίδευσης, πώς θα διασφαλιστεί ότι δεν θα καταλήξει να επιβαρύνει τα δημόσια ταμεία και πως δεν θα γίνει ένα ακόμη βαρίδι μετά τα στεγαστικά κόκκινα δάνεια στους πολίτες.

Δεν εξήγησε κανείς τέλος γιατί τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια θα «αναβαθμίσουν τα δημόσια»,όταν τα ιδωτικά κολέγια και ΙΕΚ που λειτουργούν στη χώρα, δεν κατάφεραν να συναγωνιστούν ούτε κατά το ελάχιστο τα δημόσια ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Ας κλείσουμε, λοιπόν, την κουβέντα εδώ…

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/ellada/giati-ta-idiotika-panepistimia-einai-mia-poly-kaki-idea  )

Αποστάσεις Ντόρας Μπακογιάννη από Αδωνι Γεωργιάδη: Γιατί δεν πάω στο συλλαλητήριο

Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη δεν συμφωνεί με πρακτικές σαν το  συλλαλητήριο της Κυριακής, στο οποίο ο αντιπρόεδρος της ΝΔ κάλεσε ανοικτά τους Ελληνες να συμμετάσχουν. Δεν γίνεται πολιτική μέσω συλλαλητηρίων αναφέρει σε συνέντευξή της στα Παραπολιτικά και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να πάει. 

Επισημαίνει ωστόσο το αυτονόητο για την δυνατότητα των Ελλήνων να διαμαρτύρονται: Θεωρώ αυτονόητο το δικαίωμα του ελληνικού λαού να διαδηλώσει και να πει την άποψή του. Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη πράξη ακραίας αντιδημοκρατικότητας για να μη πω φασιστοειδούς νοοτροπίας είναι αυτή η οποία ονομάζει τον οποιοδήποτε διαφωνεί μαζί μου φασίστα. Δεν είναι ακραίοι οι άνθρωποι που θα μαζευτούν, δεν είναι εθνικιστές, δεν είναι φασίστες είναι Έλληνες οι οποίοι έχουν την ευαισθησία και θέλουν να πουν με τη φωνή τους στην κυβέρνηση ότι διαφωνούν με αυτό το οποίο κάνει. Είναι αυτονόητο δικαίωμά τους.

Πολιτικά πάντως, στην ίδια συνέντευξη, αποδοκιμάζει με διπλωματικό τρόπο το συλλαλητήριο εξηγώντας γιατί δε θα συμμετάσχει:

Έχω διαχειριστεί την ελληνική εξωτερική πολιτική προσωπικών, είναι διαφορετική η θέση μου από τη θέση του κ. Σταμάτη. Ένας άνθρωπος που έχει διαχειριστεί την ελληνική εξωτερική πολιτική θεωρεί ότι η εξωτερική πολιτική ασκείται με τις δυνατότητες τις οποίες του δίνει το διεθνές δίκαιο και το υπουργείο Εξωτερικών του οποίου προΐσταται για αυτό έδωσα την αγώνα μου να γίνει το Βουκουρέστι άρα δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που θεωρούν ότι διά της παρουσίας τους στο συλλαλητήριο θα επηρεάσουν τα πράγματα αλλά δια της διπλωματικής τους μάχης την οποία έδωσα.

(ΠΗΓΗ  : https://www.presspublica.gr/apostaseis-ntoras-mpakogianni-apo-adoni-georgiadi-giati-den-pao-sto-syllalitirio/  )

Ο Νίκος Μέρτζος εξηγεί γιατί η Συμφωνία των Πρεσπών δεν αφήνει πληγές στο σώμα της Ελλάδας

Ο Νίκος Μέρτζος, ο άνθρωπος που διοργάνωσε το 1992 τα συλλαλητήρια κατά του σφετερισμού της Μακεδονίας από τα Σκόπια, σήμερα εξηγεί τα θετικά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Του Νίκου Μέρτζου*

Ο Νίκος Μέρτζος, για όσους δεν τον γνωρίζουν, δεν είναι αριστερός. Είναι αυτό που θα λέγαμε «κανονικός δεξιός». Δικηγόρος, δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο Νίκος Μέρτζος θεωρείται ως ένας από τους πνευματικούς ηγέτες του λεγόμενου εθνικιστικού χώρου.

Δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα και σε κινητοποιήσεις για το Κυπριακό, ενώ προδικτατορικά δραστηριοποιήθηκε και ως μέλος της ΕΚΟΦ.

Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας ήταν μέλος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής», ενός γνωμοδοτικού σώματος διορισμένου από τους δικτάτορες με σκοπό να δημιουργήσει ένα δημοκρατικό προσωπείο για το δικτατορικό καθεστώς.

Το Νοέμβριο του 1970 διορίστηκε από το Γεώργιο Παπαδόπουλο μέλος της πρώτης «Συμβουλευτικής Επιτροπής». Το 1971 εξελέγη μέλος της δεύτερης «Συμβουλευτικής Επιτροπής» και αργότερα γραμματέας της. Τον Ιανουάριο του 1972 αναδείχτηκε Β’ αντιπρόεδρος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής».

Μετά την πτώση της δικτατορίας διετέλεσε σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ευάγγελου Αβέρωφ και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από το 1990 ως το 1993 για θέματα Μακεδονίας και Θράκης.

Ήταν ένας από τους συνδιοργανωτές του συλλαλητηρίου για το Μακεδονικό στη Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 1992 και συντάκτης της σχετικής διακήρυξης.

Αφού είπαμε ποιος είναι ο Νίκος Μέρτζος, για όσους τον αγνοούν, ας διαβάσουμε τι έγραψε στην εφημερίδα «Καθημερινή»:

Μία λύση που δεν αφήνει πληγές στο σώμα της Ελλάδας

Η Βουλή των Σκοπίων επικύρωσε χθες τη Συμφωνία των Πρεσπών και ενσωμάτωσε τις καίριες διατάξεις της στο σύνταγμα της χώρας.

Η αναθεώρηση του συντάγματος της ΠΓΔΜ βελτίωσε προς όφελος της Ελλάδος κρίσιμα σημεία που η συμφωνία είχε αφήσει ασαφή όπως ιδίως η ιθαγένεια, η εθνική ταυτότητα του γειτονικού λαού, το προοίμιο και το άρθρο 36 του συντάγματος.

Επιπλέον, πρώτη φορά το σύνταγμα δέχεται έμμεσα ότι ο λεγόμενος «μακεδονικός» λαός είναι πολυεθνικός: Σλάβοι «Μακεδόνες», Αλβανοί, Βλάχοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρομά, Βόσνιοι και Τούρκοι.

Οι σφοδρές αντιδράσεις στην Ελλάδα εστιάζονται στα εξής κεντρικά σημεία: όνομα του γειτονικού κράτους, γλώσσα, ιθαγένεια, αλυτρωτισμός και διεκδίκηση «μακεδονικής μειονότητας» στην ελληνική –«Αιγαιατική»– Μακεδονία.

Όνομα: Μέχρι τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας η Ελλάδα, σε πλείστα διπλωματικά έγγραφά της προς το Βελιγράδι, ονόμαζε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας το τότε ομόσπονδο κράτος των Σκοπίων.

Όταν αυτό ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο, η Αθήνα πρότεινε και ο ΟΗΕ το ενέγραψε στα μέλη του με τη γνωστή προσωρινή ονομασία (ΠΓΔΜ).

Ο προσδιορισμός αυτός, όμως, αναφέρεται στη λέξη Δημοκρατία και αφήνει ατόφιο το όνομα Μακεδονία.

Το 2007 όλα τα ελληνικά κόμματα, πλην του τότε ΛΑΟΣ, είχαν αποδεχθεί έναν γεωγραφικό προσδιορισμό στο όνομα «Μακεδονία».

Με αυτήν την κοινή θέση, παρά τις ισχυρές πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων συμμάχων, τον Απρίλιο 2008 η Ελλάδα επέτυχε την ομόφωνη απόφαση στη Διάσκεψη Κορυφής του ΝΑΤΟ που υπήρξε θρίαμβος.

Γλώσσα: Μακεδονική γλώσσα έχει αναγνωρίσει επίσημα η Ελλάδα από το έτος 1977 στο πλαίσιο του ΟΗΕ, που έκτοτε την έχει κατατάξει επίσημα στον κατάλογο των επισήμων γλωσσών των Ηνωμένων Εθνών.

Η συμφωνία βελτιώνει το σημείο αυτό, διότι ρητά αναφέρει ότι η μακεδονική είναι σλαβική και ανήκει στον κλάδο των νοτίων σλαβικών γλωσσών. Το σύνταγμα προσθέτει τώρα και την αλβανική γλώσσα.

Ιθαγένεια: Ο όρος «μακεδονική», όπως διατυπώνεται αγγλικά στη συμφωνία, μπορεί να θεωρηθεί ότι σημαίνει εθνικότητα.

Αλλά το άρθρο 2 παρ. 2 του συντάγματος διασαφηνίζει ότι η ιθαγένεια δεν σημαίνει εθνικότητα.

Αναμενόταν να ψηφιστεί μία από τις εξής προτάσεις των Αλβανών: α) αφαίρεση της λέξης «μακεδονική», β) «ιθαγένεια πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» και γ) «οι πολίτες έχουν την ιθαγένεια της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας».

Αλυτρωτισμός: Το προοίμιο και το άρθρο 36 του συντάγματος περιείχαν έως προχθές το κρατικό ιδεολόγημα του αλυτρωτικού «Μακεδονισμού», σύμφωνα με το οποίο η ενιαία Μακεδονία το 1913 διαμελίστηκε και υποτάχθηκε στους κατακτητές Ελληνες, Βουλγάρους και Σέρβους.

Οι «Μακεδόνες», σύμφωνα με αυτό το αφήγημα, εξεδίωξαν τους Σέρβους κατακτητές το 1944 και στο πλαίσιο της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας ανεκήρυξαν την ομόσπονδη ανεξάρτητη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, την οποία το 1993 κήρυξαν ανεξάρτητο κράτος – τη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Επιπλέον –συνεχίζει το ιδεολόγημα– οι υπόδουλοι στην Ελλάδα Σλαβομακεδόνες ξεσηκώθηκαν, πήραν μέρος τον «εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Μακεδόνων» και συνταξιοδοτούνται στα Σκόπια όπου κατέφυγαν.

Η Δημοκρατία της Μακεδονίας προστατεύει και ενισχύει τους «Μακεδόνες» στα γειτονικά κράτη και στο εξωτερικό.

Τα ανωτέρω ανέφερε η απόφαση της λαϊκής συνέλευσης του ASNOM το 1943, την οποία αντέγραφε αυτούσια έως προχθές το άρθρο 36 του Συντάγματος.

Τώρα αφαιρέθηκε η φράση «απόφαση του ASNOM» και αντικαταστάθηκε με τη λέξη «ανακοίνωση της απόφασης».

Εν συντομία παρατίθενται οι ακόλουθες τροπολογίες του συντάγματος:

1. «Η πολιτεία σέβεται την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την πολιτική ανεξαρτησία των γειτονικών κρατών. Προστατεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των υπηκόων της που ζουν ή διαμένουν στο εξωτερικό και προωθεί τους δεσμούς τους με την πατρίδα. Μεριμνά για τους ανήκοντες στον μακεδονικό λαό που ζουν στη διασπορά του εξωτερικού».

2. «Η πολιτεία δεν αναμειγνύεται στα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων κρατών και στις εσωτερικές τους υποθέσεις. Η Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν έχει εδαφικές βλέψεις προς τις γειτονικές χώρες».

3. Καταργείται το άρθρο 49 του συντάγματος σύμφωνα με το οποίο: «Η πολιτεία μεριμνά για την κατάσταση και τα δικαιώματα των μελών του μακεδονικού λαού στις γειτονικές χώρες και για τους αποδήμους από τη Μακεδονία, βοηθά στην πολιτιστική τους ανάπτυξη και την προωθεί».

Οι προαναφερόμενες αυτές καίριες τροπολογίες έχουν αποθησαυριστεί από τις επίσημες ανακοινώσεις και δηλώσεις στη Βουλή των Σκοπίων όπου η ψήφισή τους εθεωρείτο βεβαία.

Πλέον απομένει να το διαβάσουμε σύντομα και να το συγκρίνουμε με τη Συμφωνία των Πρεσπών ώστε να εκφέρουμε τελική γνώμη.

Ασφαλώς η συμφωνία είναι ένας επώδυνος συμβιβασμός.

Έθιξε βαθιά το αίσθημα των Ελλήνων, αλλά δεν αφήνει ανοικτές πληγές στο σώμα της Ελλάδος.

Αντίθετα κλείνει πολλές, εξοικονομεί πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο για άλλα πολύ σοβαρότερα μέτωπα, διασφαλίζει τη ρευστή βαλκανική ενδοχώρα μας, ανοίγει ευρύ πεδίο σε ήδη προγραμματισμένα διεθνή δίκτυα ενέργειας και μεταφορών σε ενιαίο πλέον ευρωατλαντικό χώρο και αναβαθμίζει κατακόρυφα τη γεωπολιτική αξία της Ελλάδος. Κλειδί η Θεσσαλονίκη.

*Ο κ. Ν. Ι. Μέρτζος είναι τέως πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

(ΠΗΓΗ  : https://www.tribune.gr/politics/news/article/541851/o-nikos-mertzos-exigei-giati-i-symfonia-ton-prespon-den-afinei-pliges-sto-soma-tis-elladas.html  )

Γιατί McDonald’s και Amazon καταβάλλουν ξαφνικά 15 δολ./ώρα στους εργαζόμενους;

“ Όλο και περισσότερες πολιτείες αυξάνουν τους κατώτατους μισθούς στις ΗΠΑ. Στη Νέα Υόρκη, οι εργαζόμενοι στα fast food πληρώνονται πλέον με 15 δολάρια ανά ώρα από την 1η Ιανουαρίου. Η Amazon το κάνει επίσης σε εθνικό επίπεδο. Τι συμβαίνει στην καρδιά του καπιταλισμού; “ διερωτάται το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.

Τον Νοέμβριο του 2012, εκατοντάδες εργαζόμενοι στις αλυσίδες fast food McDonald ‘s , KFC και Burger King στη Νέα Υόρκη, κατέβηκαν σε απεργία και το αίτημά τους αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία: κατώτατος μισθός 15 δολάρια την ώρα; Αδιανόητο, καθώς εκείνη την εποχή ο νόμιμος κατώτατος μισθός στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ ήταν μικρότερος από 7,25 δολάρια την ώρα,

Έξι χρόνια αργότερα, το κίνημα «Αγωνιστείτε για 15 δολάρια την ώρα» έχει επιτύχει το στόχο της: Από την 1η Ιανουαρίου, οι αλυσίδες fast-food της πόλης θα πληρώνουν τους υπαλλήλους τους τουλάχιστον 15 δολάρια την ώρα.

Η Νέα Υόρκη δεν είναι το μόνο μέρος όπου συμβαίνει κάτι τέτοιο : 19 πολιτείες και 21 πόλεις έχουν αυξήσει το κατώτατο ωρομίσθιο. Στην Αμερική, υπάρχει τώρα ένα πολύχρωμο συνονθύλευμα κανόνων. Έτσι οι επιχειρηματίες στην Αλαμπάμα συνεχίζουν να πληρώνουν μόνο 7,25 δολάρια, ενώ υπάρχουν ωρομίσθια 12 δολαρίων στη Νότια Ντακότα και 9,10 δολάρια στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Στην πόλη του Σιάτλ, που έχουν την έδρα τους η Amazon και τα Starbucks, το νόμιμο ελάχιστο ωρομίσθιο είναι τα 15 ή και τα 16 δολάρια.

Τοπικά δημοψηφίσματα

Η επανάσταση ξεκίνησε από το κίνημα «Αγωνιστείτε για 15 δολάρια» με μια επιδέξια εκστρατεία που συνδυάζει ακτιβιστική δράση με την έντονη πολιτική άσκηση πίεσης. Πίσω από αυτό βρίσκεται όμως το συνδικάτο των υπηρεσιών SEIU, που κατάφερε να επιβάλει την αύξηση του ωρομίσθιου με τοπικά δημοψηφίσματα τα τελευταία χρόνια. «Πριν από το 2010 η πρωτοβουλία για δημοψηφίσματα ήταν κυρίως ένα εργαλείο της δεξιάς για να επιβάλει συντηρητικά θέματα. Αλλά ξαφνικά η Αριστερά έχει ξυπνήσει», δήλωσε ο Χέιντε Γκάι συν-πρόεδρος της Ένωσης για τα Δημοψηφίσματα, στην «Washington Post».

«Και όπως αποδείχθηκε, ακόμη και στην καρδιά του καπιταλισμού, πολλοί πολίτες επιθυμούν να υπάρχει ένα προστατευτικό χέρι του κράτους» γράφει το Der Spiegel. Σε δώδεκα Πολιτείες, οι ψηφοφόροι τα τελευταία χρόνια ψήφισαν υπέρ της αύξησης των κατώτατων μισθών. Για παράδειγμα, το πέτυχαν ακόμη και στο Αρκάνσας και στο Μιζούρι, όπου ο Ρεπουμπλικάνος, Ντόναλντ Τραμπ, είχε κερδίσει στις προεδρικές εκλογές του 2016.

Η πολιτεία του Αρκάνσας θα αυξήσει τα ωρομίσθια σε 11 δολάρια το 2021 – που είναι το υψηλότερο ελάχιστο ποσοστό μεταξύ όλων των πολιτειών, αν συνυπολογιστεί η αγοραστική δύναμη σε σχέση με τις μέσες αποδοχές (το Αρκάνσας είναι στην πραγματικότητα μία από τις πιο φτωχές πολιτείες των ΗΠΑ).

Αντίθετα, τα 15 δολάρια στη Νέα Υόρκη ακούγονται μεν πολλά, αλλά σύμφωνα με υπολογισμούς της Wall Street Journal, ένας εργαζόμενος πρέπει να εισπράττει τουλάχιστον 16,14 δολάρια την ώρα για να είναι σε θέση να ζήσει στην περιοχή του Μανχάταν. Στην Ουάσιγκτον το κόστος διαβίωσης είναι επίσης 17,11 δολάρια την ώρα, ενώ στο Αρκάνσας είναι μόνο 10,38 δολάρια.

Η Amazon εφαρμόζει ήδη τα 15 δολάρια

Οι οικονομολόγοι συζητούν στις Ηνωμένες Πολιτείες εάν και σε ποιο επίπεδο οι αυξημένοι κατώτατοι μισθοί θα βλάψουν ή θα ωφελήσουν την οικονομία και τους ίδιους τους εργαζομένους.

Ο online κολοσσός Amazon ανήγγειλε τον περασμένο φθινόπωρο ελάχιστο ωρομίσθιο 15 δολαρίων για τους εργαζόμενους του στην Αμερική, κάτι που επιβεβαίωσαν και στο ΑΠΕ-ΜΠΕ εργαζόμενοι ελληνικής καταγωγής. Η εκπτωτική αλυσίδα Target θα ακολουθήσει μέχρι το 2020, ενώ η μεγαλύτερη εταιρεία λιανικής πώλησης Wal-Mart εξακολουθεί να υστερεί με αρχικό μισθό 11 δολαρίων την ώρα. «Οι εργαζόμενοι στην Wal-Mart έχουν κουραστεί να εργάζονται με μισθούς πείνας. Λέω την οικογένεια Walton της Wal-Mart, ότι πρέπει να κάνει το σωστό και να καταβάλει στους εργαζομένους ένα μισθό που θα μπορούν να ζήσουν,» λέει ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών, Μπέρνι Σάντερς .

Αλλά και η Νάνσι Πελόζι, η νέα πρόεδρος της Βουλής και ηγέτης των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο, υποσχέθηκε το 2017 να περάσει ένα νομοσχέδιο στις πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας της για την αύξηση του κατώτατου μισθού στις ΗΠΑ από 7,25 δολάρια σε 15 δολάρια την ώρα.

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/322548/Giati-McDonalds-kai-Amazon-kataballoun-xafnika-15-dolora-stous-ergazomenous  )

Σαρίδης: Δεν θα φύγω από την Ένωση Κεντρώων – Γιατί ψήφισα τον Προϋπολογισμό

Σε φουλ επίθεση στον κατά του Γιάννης Σαρίδη προχώρησε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης, κάνοντας λόγο για «αποστάτη».

Παραμένει στην Ένωση Κεντρώων, παρά το ότι ψήφισε τον προϋπολογισμό, ο βουλευτής Γιάννης Σαρίδης σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο ίδιος.

Όπως ξεκαθάρισε μιλώντας στον ΑΝΤ1, το ότι ψήφισε τον προϋπολογισμό δεν σημαίνει ότι θα ψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. «Έχω δηλώσει δεκάδες φορές ότι καταψηφίζω τη Συμφωνία των Πρεσπών, διαβάζοντας μόνο την πρώτη παράγραφο που κάνει λόγο για Βόρεια Μακεδονία», είπε σχετικά.

Όσο αφορά τη διαφοροποίησή του από την κομματική γραμμή της Ένωσης Κεντρώων, «πιστεύω στην ψήφο κατά συνείδηση, δεν πιστεύω ότι οι κομματικές γραμμές κάνουν καλό στη δημοκρατία μας».

Ο κ. Σαρίδης είπε ότι δεν έχει επικοινωνήσει με τον πρόεδρο του κόμματος Βασίλη Λεβέντη αλλά τόνισε ότι αυτό που τους ενώνει είναι η Ένωση Κεντρώων.

Λεβέντης: Τριγυρατζήδες της πολιτικής ζωής, αποστάτες και προδότες

Σε φουλ επίθεση στον κατά του Γιάννη Σαρίδη προχώρησε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης χθες στην Βουλή, κάνοντας λόγο για «αποστάτη» που πηγαίνει από το ένα κόμμα στο άλλο χωρίς να δίνει την έδρα στο κόμμα με το οποίο εξελέγη.

Λίγες ώρες πριν την ψήφιση του Προϋπολογισμού, η οποία είχε αποκτήσει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, ο κ. Λεβέντης έκανε λόγο από το βήμα της Βουλής για «τριγυρατζήδες», αποστάτες και προδότες.

«Έδωσαν στέγη σε τριγυρατζήδες. Αλλά δεν θα έρθει η μέρα των εκλογών; Οι αποστάτες θα εξαφανιστούν τα δε κόμματά σας θα τιμωρηθούν», είπε χαρακτηριστικά και μάλιστα χαρακτήρισε αξιοπρεπή λύση να πάει κάποιος σπίτι του.

Στη συνέχεια τόνισε πως «μικρότερο αδίκημα έκαναν οι αποστάτες και μεγαλύτερο τα κόμματα που τους απεδέχθησαν. Αν Σακελλαρίδης και Κατριβάνου είχαν ακολουθήσει αντίστοιχη πορεία η κυβέρνηση θα είχε πέσει από το 2016».

«Οι πολίτες με ρωτάνε, γιατί δεν πρόσεξα ποιους έβαλα στα ψηφοδέλτια του κόμματος. Για την Παπακώστα ήταν απρόσεκτος ο Μητσοτάκης; Το ’65 ήταν διεφθαρμένο το σύστημα και έγινε αποστασία και έριξαν την κυβέρνηση. Αποστάτης είναι ένας που βγαίνει με ένα κόμμα και δεν τιμά την ψήφο που πήρε».

(ΠΗΓΗ : https://www.eleftherostypos.gr/politiki/339000-saridis-den-fevgo-apo-tin-enosi-kentroon-giati-psifisa-ton-proypologismo/  )

Page 1 of 4
1 2 3 4