Γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας παραμένει παγκόσμιο σημείο αναφοράς

Παρά το γεγονός ότι το 2015 τα αποτελέσματα δεν ήταν τόσο καλά, η Φινλανδία παραμένει σε πολύ καλή θέση στην κατάταξη PISA, το διεθνές πρόγραμμα δηλαδή που αξιολογεί κάθε τέσσερα χρόνια τους μαθητές 15 ετών σε 70 χώρες. Πρώτη ή δεύτερη στα μαθηματικά, στην ανάγνωση, στις επιστήμες, και αυτό σε όλη τη διάρκεια του 21ου αιώνα, η μικρή αυτή χώρα των 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων εκθρονίστηκε το 2015 από πολλές ασιατικές χώρες, όπως η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ και η Νότια Κορέα. Παραμένει όμως στην πρώτη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, αφήνοντας πίσω της τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Σουηδία, την Ιταλία, την Ισπανία και τη Γαλλία.

Το «φινλανδικό μοντέλο» εξακολουθεί να ενδιαφέρει και να προσελκύει πολιτικούς και εκπαιδευτικούς αξιωματούχους από όλο τον κόσμο. «Αν συγκαταλεγόμαστε μεταξύ των πρώτων», λέει μια δημοσιογράφος από την Ταϊλάνδη που επισκέφθηκε πρόσφατα φινλανδικά σχολεία, «είναι επειδή οι μαθητές μας ακολουθούν μετά το σχολείο και ιδιωτικά μαθήματα μέχρι αργά το βράδυ. Αλλά και το φινλανδικό μοντέλο, που είναι πιο ισορροπημένο, οδηγεί σε πολύ καλά αποτελέσματα».

Η πόλη Εσποο, δυτικά του Ελσίνκι, αποφάσισε τους τελευταίους μήνες να χρεώνει τις επίσημες επισκέψεις στα σχολεία της. «Επρεπε να το κάνουμε, γιατί είχαμε πάρα πολλά αιτήματα», λέει ο εκπρόσωπος ενός σχολείου. Πώς εξηγείται αυτή η επιτυχία;

Με το που μπαίνει κάποιος σε ένα δημοτικό σχολείο της Φινλανδίας, προσέχει πρώτα απ’όλα την άνεση των παιδιών, τα οποία κυκλοφορούν παντού με τις κάλτσες, όπως και στο σπίτι τους, αφού στην είσοδο πρέπει να βγάλουν τα παπούτσια τους. Στο γυμνάσιο, κάθε μαθητής μοιάζει απορροφημένος από ένα συγκεκριμένο καθήκον, που δεν είναι αναγκαστικά το ίδιο με εκείνο που απασχολεί τον διπλανό του. Οι χειρωνακτικές δραστηριότητες εκτιμώνται ιδιαίτερα και λαμβάνονται υπόψη από πολύ νωρίς στην εκπαίδευση ενός παιδιού. Οσο για το γεωγραφικό περιβάλλον, ευνοεί τις δραστηριότητες που είναι κοντά στη φύση. Το γεγονός ότι η χώρα έχει πολλά πάρκα και δάση επιτρέπει χωρίς αμφιβολία τη διατήρηση μιας ειρηνικής ατμόσφαιρας.

Ιδιαίτερης εκτίμησης χαίρει εδώ και το επάγγελμα του δασκάλου. Ανάλογα με την περιοχή, μόνο το 11% με 18% των φοιτητών γίνονται δεκτοί για να γίνουν δάσκαλοι. Ο μέσος μισθός τους είναι 1.800 με 2.000 ευρώ. Το επάγγελμα αυτό είναι δημοφιλές γιατί είναι πολύ ελεύθερο, εξηγεί η Ιλόνα Ταϊμέλα, υπεύθυνη για την εκπαίδευση στο Ελσίνκι. «Οι καθηγητές μας χαίρουν σεβασμού χάρις στην εξαιρετική τους εκπαίδευση», τονίζει. Από τη στιγμή που αναλαμβάνουν τη θέση τους, είναι ελεύθεροι να ασκήσουν τα καθήκοντά τους όπως εκείνοι νομίζουν. «Αρκεί φυσικά να σέβονται τα εθνικά προγράμματα».

Οι επιθεωρήσεις από το κράτος καταργήθηκαν πριν από 25 χρόνια. Το σύστημα είναι αυτόνομο. Τα σχολεία χρηματοδοτούνται από τις κοινότητες. Και αποτελεί αρμοδιότητα του ίδιου του διευθυντή του σχολείου, ο οποίος διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο, να προσλαμβάνει τους διδάσκοντες, να τους παρακολουθεί και να διαπραγματεύεται τον προϋπολογισμό του. Ο Γιούχα Γιούβονεν, διευθυντής ενός από τα μεγαλύτερα σχολεία του Ελσίνκι, εγκατέστησε στις σχολικές εγκαταστάσεις ένα θερμοκήπιο με δεκάδες ζώα, που τα χαϊδεύουν τα παιδιά στα διαλείμματα. «Για να έρθουν εδώ, οι καθηγητές πρέπει να έχουν όρεξη να δουλέψουν με πολλές και διαφορετικές εθνικότητες και να έχουν άριστα διπλώματα», υπογραμμίζει. Οι ενδιαφερόμενοι ξεπέρασαν τους 200.

Παρόλο που το σχολείο αυτό είναι κοινωνικά ανάμικτο, με 60% Φινλανδούς και 40% ξένους, τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά. «Ισως επειδή δεν έχουμε οξύ ανταγωνισμό», λέει ένας καθηγητής Φυσικής. Στη Φινλανδία δεν υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία. Όπως εξηγεί όμως η Χάνα, που είναι καθηγήτρια αγγλικών, δεν είναι όλα ρόδινα. «Το ότι πέσαμε στην αξιολόγηση της Pisa έχει συγκεκριμένα αίτια. Οι άνθρωποι έχουν καταβληθεί. Η κοινωνία μας είναι πολύ ατομικιστική. Παραμένει βέβαια ομοιογενής – δεν υπάρχουν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες -, αλλά η κατάσταση έχει αρχίσει εδώ και μερικά χρόνια να επιδεινώνεται, κάτι που αποδίδεται στη μετανάστευση». Οι εσθονοί ή σύροι μαθητές δεν μιλούν καλά φινλανδικά – υπογραμμίζει η Χάνα -, γεγονός που θέτει προβλήματα στο σχολείο. Επιπλέον, η σημερινή κυβέρνηση έχει περικόψει σημαντικά τις δαπάνες για την παιδεία, και αυτό έχει συνέπειες.

(*) Η Μαρί-Εστέιγ Πες είναι δημοσιογράφος της Figaro

Πηγή: Le Figaro / Μετάφραση: ΑΠΕ – ΜΠΕ

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/giati-ekpaideytiko-systima-tis-finlandias-paramenei-pagkosmio-simeio-anaforas  )

Η αλήθεια για την εκπαιδευτικό που έπιασε το γιο του Αντώνη Σαμαρά να αντιγράφει

Με μια οργισμένη επιστολή, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας, σπάει τη σιωπή του και αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο που οδήγησε στην απόλυση της εκπαιδευτικού η οποία έπιασε το γιο του Αντώνη Σαμαρά να αντιγράφει.

Αφορμή για την επιστολή στάθηκε άρθρο στο site The President, το οποίο υπογράφει ο συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού, Γιώργος Μουρούτης, και το οποίο προκάλεσε την οργή του προέδρου της ΟΙΕΛΕ, Μιχάλη Κουρουτού, ο οποίος περιγράφει αναλυτικά τα γεγονότα που οδήγησαν στην απόλυση της εκπαιδευτικού (η οποία δε ζει πλέον) και τον ρόλο που έπαιξε ο Αντώνης Σαμαράς και το περιβάλλον του.

Η επιστολή του Μιχάλη Κουρουτού:

«Στη μνήμη της Φώφης Μπουλούτ και στο όνομα της αλήθειας…

Σήμερα ομολογώ ότι είναι μια από τις πλέον δύσκολες και φορτισμένες στιγμές της πορείας μου στο χώρο της εκπαίδευσης και στα κοινά. Ως Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, είμαι αναγκασμένος να μιλήσω δημόσια για μια υπόθεση για την οποία είχα δεσμευτεί πολιτικά και ηθικά να μείνω σιωπηλός στο όνομα της προστασίας ενός 15χρονου παιδιού που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο του διασυρμού λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Μια υπόθεση την οποία χειρίστηκα με λεπτότητα και άκρα μυστικότητα, όπως αποδεικνύεται και από τα απόρρητα έγγραφα που σήμερα, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, δίνω στη δημοσιότητα.

Όμως είμαι υποχρεωμένος να σπάσω αυτή τη σιωπή. Διότι κάποιοι, με αφορμή μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα. Κυρίως όμως διασύρουν, ακόμη και μετά θάνατον, το όνομα της αγαπημένης μου συναδέλφου και φίλης Φώφης Μπουλούτα που υπήρξε θύμα των διαχρονικών χαρακτηριστικών των μελών της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ανεξαρτήτως χρώματος. Της άκρατης αλαζονείας, της αίσθησης ότι κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους «εκλεκτούς», της αντίληψης ότι οι νόμοι μπορεί να ισχύουν μόνο για τους υπόλοιπους, της άποψης ότι όποιος τολμά να διεκδικήσει το δίκαιό του απέναντί στους ισχυρούς πρέπει να συντρίβεται.

Πριν ξεκινήσω την αναφορά μου στα γεγονότα που θα αποδείξω και μέσω εγγράφων, να τονίσω με έμφαση ότι ουδόλως με ενδιαφέρουν οι όποιες κόντρες της ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, του πρώην με τον νυν Πρωθυπουργό της χώρας. Δεν ήμουν τότε, ούτε είμαι σήμερα μέλος/στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και κανενός άλλου κόμματος. Φυσικά, δεν γνωρίζω, ούτε έχω οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Ν. Παππά, και δεν είχα επικοινωνία με οποιοδήποτε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που εκτυλίχθηκε η συγκεκριμένη υπόθεση. Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία μου, αλλά και της Ομοσπονδίας, γνωρίζουν ότι έχουμε αναγνωρίσει το έργο πολιτικών στελεχών από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής. Έχουμε, επίσης, έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση με όλες τις κυβερνήσεις στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθώ κανέναν. Με τους νεκρούς δεν παίζουμε. Δεν θα επιτρέψω μια νεκρή να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από επαγγελματίες συκοφάντες που δεν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά τις προπαγανδιστικές ορέξεις των αφεντικών τους.

Στο άθλιο και απαράδεκτο δημόσιο άρθρο στο THE PRESIDENT που μόλις σήμερα ήρθε σε γνώση μου και υπογράφεται από στενό συνεργάτη του πρώην Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά αναφέρεται ότι η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα απολύθηκε ορθώς από το Κολλέγιο Αθηνών, ότι όσα διαδίδονται περί εκδικητικής απόλυσής της είναι «αθλιότητες» και ότι η ίδια η εκπαιδευτικός (!) αποδέχτηκε ότι δεν αντιμετωπίστηκε μεροληπτικά. Βεβαίως, για όσους γνωρίζουν την αλήθεια (ιδίως δε ο πρώην Πρωθυπουργός που δεν θα έπρεπε να επιτρέψει το διασυρμό μιας νεκρής δημόσια), τα γεγονότα είναι τελείως διαφορετικά.

Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι. κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη. Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.

Η πείρα μου στα κοινά με έχει διδάξει ότι η οργή είναι πάντοτε κακός σύμβουλος. Για το λόγο αυτό επέλεξα να μην αναδείξω το ζήτημα άμεσα και δημόσια. Μέσα στο απολύτως τοξικό και διχαστικό προεκλογικό κλίμα της περιόδου, η δημόσια αναφορά στο όνομα ενός μικρού παιδιού, και δη του γιου του Πρωθυπουργού, θα αποτελούσε την αφορμή ενός ατελείωτου πολιτικού κανιβαλισμού. Όσο άδικη κι αν ήταν η απόλυση μιας εκπαιδευτικού που υπηρετούσε επί 21 χρόνια το σχολείο, έχοντας θετικές αξιολογήσεις (με τελευταία μια αξιολόγηση ελάχιστους μόνο μήνες πριν καταγγελθεί η σύμβασή της), όλες οι κινήσεις μου έπρεπε να γίνουν υπό απόλυτη μυστικότητα για να προστατευθεί το παιδί, αλλά και η διαχρονικά ιστορική πορεία του σχολείου που κάποιοι αποφάσισαν να αμαυρώσουν στο όνομα της οικογενειοκρατίας. Αυτή ήταν και η άποψη της συντριπτικής πλειονότητας των στελεχών της ΟΙΕΛΕ που συμφώνησαν με την εισήγησή μου, παρά την εύλογη αγανάκτηση των συναδέλφων για το θέμα.

Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους….

Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου προς τον Υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων – του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας – εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας).

Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο «διευθέτηση» της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας… Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε Πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης. Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά, απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις, ενέκριναν την καταγγελία λόγω «έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα».

Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό «έγκλημα», το «πολιτικό» ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…

Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα «ιερά και τα όσιά» τους. Που είχε το «θράσος» να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους.

Ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω. Διότι η Φώφη δεν μπορεί πλέον να το πράξει. Στο όνομά της και στο όνομα της αλήθειας ζητώ από τους συκοφάντες, αν δεν έχουν το θάρρος να ανακαλέσουν, τουλάχιστον να σιωπήσουν…»

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/ellada/i-alitheia-gia-tin-ekpaideytiko-poy-epiase-gio-toy-antoni-samara-na-antigrafei  )

BOARDING PASS ΣΤΟΝ ΑΥΤΙΣΜΟ

Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Ίδρυμα Ωνάση που στοχεύει στο να εξοικειωθούν παιδιά με αυτισμό, στη διαδικασία ενός αεροπορικού ταξιδιού.

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι για ένα παιδί με αυτισμό η διαδικασία ενός αεροπορικού ταξιδιού; Μπορείτε να φανταστείτε πώς ερμηνεύονται τα αμέτρητα αισθητηριακά ερεθίσματα του αεροδρομίου από τα παιδιά αυτά και τι συναισθήματα τους προκαλούν; Γνωρίζετε τι θα μπορούσατε να κάνατε εσείς, αν συνταξιδεύατε δίπλα σε ένα παιδί ή ενήλικα με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) και είχε απρόσμενα μια έντονη αντίδραση λόγω άγχους;

Η μετακίνηση με αεροπλάνο ενός παιδιού ή ενήλικα με ΔΑΦ δεν είναι πάντα ζήτημα αναψυχής. Συχνά, παιδιά και ενήλικες απαιτείται να ταξιδέψουν και να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις για το ζωτικό θέμα των θεραπειών τους. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν είναι πολλές φορές εφικτό, καθώς η όλη διαδικασία του αεροπορικού ταξιδιού είναι αρκετά αγχογόνα (φωτεινές πινακίδες, θόρυβοι, διαρκείς μετακινήσεις, αναμονές, καθυστερήσεις, διαδικασία απογείωσης και προσγείωσης, πιθανές αναταράξεις κ.λπ.). Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι γονείς παιδιών με ΔΑΦ διστάζουν να επιλέξουν το αεροπλάνο ως μέσο της μετακίνησής τους. Και με δεδομένο ότι περίπου 1 στα 68 παιδιά του γενικού πληθυσμού διαγιγνώσκεται στο φάσμα του αυτισμού, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά πολλούς ανθρώπους. Ωστόσο, επειδή είναι και ζήτημα πολιτισμού και παιδείας ο τρόπος με τον οποίο θα το προσεγγίσουμε, πρόκειται τελικά για κάτι που μας αφορά όλους.

Έχοντας, λοιπόν, ως στόχο το να μπορέσουν και παιδιά με ΔΑΦ να «ανοίξουν» τα φτερά τους, το Ίδρυμα Ωνάση δημιούργησε ένα καινοτόμο

Continue reading “BOARDING PASS ΣΤΟΝ ΑΥΤΙΣΜΟ”