Όσο κρατάει ένας καφές με την ποιήτρια Κατερίνα Θανοπούλου

Αντώνης Μποσκοΐτης

Ποιήτρια, μαθηματικός ειδικής εκπαίδευσης και πολιτικοποιημένη στη μαχόμενη ριζοσπαστική Αριστερά, όπως αναγράφει η ίδια στο βιογραφικό της. Η δεύτερη ποιητική συλλογή της αποτελεί και το β’ μέρος της δικής της «Τριλογίας της Μνήμης»

Μικρογραφία

Της λέω πως σε τέτοιους δύσκολους καιρούς για ποιητές και όχι μόνο, εκείνη έχει τη μεγάλη τύχη να συνεργάζεται με τις εκδόσεις Άπαρσις και τον Γιώργο Ευσταθίου, απ’ όπου βγήκαν και τα δύο βιβλία της. «Οι εκδόσεις μας πραγματικά πάνε καλά και γι’ αυτό επεκταθήκαμε και στη μουσική με τα βιβλία – CD του Νότη Μαυρουδή και πιο πρόσφατα του Σταμάτη Κραουνάκη. Η συνεργασία μου με τον εκδοτικό οίκο σχετίζεται με πράγματα που με ενδιαφέρουν προσωπικά και που ως δουλειές έχουν κι ένα κοινωνικό αντίκτυπο, όπως η παράσταση ”Peace Talk” της Χριστιάνας Λαμπρινίδη. Νομίζω πως κι εγώ, όπως κι οι άλλοι συγγραφείς, νιώθουμε στις εκδόσεις Άπαρσις σαν να είμαστε στο σπίτι μας». Στο σημείο αυτό η Θανοπούλου τονίζει πως δεν θα άλλαζε ποτέ τον εκδοτικό της οίκο, καθώς ναι μεν είναι μικρός, αλλά ταυτόχρονα πολύ οργανωμένος με προσοχή στην προώθηση των βιβλίων και με ένα καλό δίκτυο διανομής.

Όταν σχολιάζω πως είναι πολύ κοινωνική και δραστήρια, με «κόβει» απότομα με τη φράση «Άμα έχεις απώλειες»…Για να μην τις σκέφτεται, λοιπόν; «Εκεί καταλαβαίνεις το μικρό της ύπαρξης και της ζωής, τη σημασία του να ακούς, να συμμετέχεις, είτε αφορά τα κοινά, είτε ακόμα και φιλικές συναναστροφές». Πόση θλίψη μπορεί να κρύβεται πίσω απ’ την έντονη δραστηριότητα ενός ανθρώπου χωρίς αυτό να είναι απαραιτήτως κακό; «Μεγάλη θλίψη» μου απαντάει, «αλλά που έγκειται στην απογοήτευση για τα πράγματα: Αυτά που ελπίζεις ότι θα γίνουν και δεν γίνονται, ακόμη κι απ’ τους ανθρώπους τους ίδιους, μια κι οι άνθρωποι δεν είναι μόνο συλλογικότητες, αλλά και όντα αυθύπαρκτα. Ο θάνατος είναι ένα τετελεσμένο γεγονός που όλοι εξ ημών έχουμε περάσει, θλίψη όμως γεννάει και ο θάνατος που βλέπουμε καθημερινά γύρω μας. Ακόμη κι όταν ερχόμουν για να σε συναντήσω εδώ, στα γραφεία της εφημερίδας, το πέρασμα έξω από δεκάδες σπίτια με κόκκινα φώτα, ε δεν σου γεννάει και χαρά»…Σύμφωνα με τη Θανοπούλουυπάρχει η θλίψη που σε περιθωριοποιεί κι υπάρχει κι η θλίψη που τη μετουσιώνεις μαζί με τη χαρά σου. Εκεί απλά λες «C’ est la vie», γίνεται δηλαδή η αποδοχή της ζωής μέσα από τον πόνο.

Δεν πιστεύει στη «γυναικεία ποίηση», ούσα γυναίκα η ίδια που προασπίζεται τα δικαιώματα των γυναικών. Προφανώς γράφει γυναικεία, αν και προτιμά τους χαρακτηρισμούς «ανθρώπινη» και«ουμανιστική γραφή» για τη δική της ποίηση. Θα ευχόταν να γίνει σταδικά άφυλη η γραφή της, να μπορούν να τη διαβάζουν και να την εισπράττουν εξίσου το ίδιο όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως φύλου. Τη ρωτάω αν είχαμε ποτέ στην Ελλάδα ξεκάθαρη γυναικεία ποίηση και με πηγαίνει στο φεμινιστικό κίνημα, τότε που βγήκαν εξαιρετικά κείμενα και ποιήματα από γυναίκες. Και σήμερα υπάρχει το ίδιο, αλλά όχι σε εκτενές επίπεδο, αφού οι ανάγκες υπαγορεύουν τη γραφή. Όσο ανεβαίνουν οι δράσεις και τα κινήματα, μοιραία θ’ αυξάνονται και τα ποιήματα.

Στη Θανοπούλου αρέσουν πολύ ο Μανώλης Αναγνωστάκης, ο Τάσος Λειβαδίτης και ο Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι – όχι τόσο τα «στρατευμένα» έργα του τελευταίου. Εκτιμά επίσης την ευαισθησία της Μαρίας Πολυδούρη και βρίσκει εξαιρετικό τον Κώστα Βάρναληστα σκωπτικά του ποιήματα. Μα και η δική της ποίηση έχει χιούμορ, στοιχείο που επισημαίνει στο σημείωμα του, στο οπισθόφυλλο της έκδοσης, και ο Βασίλης Κ. Καλαμαράς. Ανοίγει το βιβλίο στη σελ. 29 και μου διαβάζει το σύντομο ποίημα της με τίτλο «Ενδέχεται»Μη μου χτυπάς τα μεσάνυχτα την πόρτα. Χτύπα μου τρεις εκεί που ήδη έχω χαθεί στο όνειρο και ενδέχεται να με συναντήσεις… Μια τραγουδιστική ροή διαθέτει το εν λόγω ποίημα, εκεί που άλλα έχουν ολόκληρες ρίμες. Όντως, κάποια ποιήματα της θα μπορούσαν να μελοποιηθούν και μου μιλάει για δύο σημαντικούς συνθέτες που της τό’χουν ήδη προτείνει.

Μικρογραφία

«Ο καθένας βρίσκει τρόπους να ισορροπήσει στη ζωή, από το να καλλιεργεί τη γη και να βλέπει τα δέντρα να καρπίζουν μέχρι να γράψει ένα πολύ όμορφο άρθρο. Η έκφραση δεν υπαγορεύεται, αλλά προκύπτει» μου λέει η Θανοπούλου, αντικρούοντας μάλλον τη θλίψη που φέρνει η αδράνεια. Θυμάται που κάπνιζε ημερησίως πολλά πακέτα «Assos σκέτο». Σήμερα έχει κρατήσει δυο μεγάλες σακούλες γεμάτες πακέτα, στα τσιγαρόχαρτα των οποίων έγραφε τα ποιήματα της. Θέλει να μου πει πως η ανάγκη έκφρασης μπορεί να σε βρει παντού, απροετοίμαστο, μα που αν δεν σου βγει, τότε θ’ αρχίσεις νά’χεις έως και πρόβλημα διαβίωσης.

Μόνο καλά λόγια έχει να πει για τον εικαστικό Παναγιώτη Σιάγκρη, που της χάρισε το υπέροχο εξώφυλλο του βιβλίου της και δύο άλλα σχέδια του. Γνωρίστηκαν σε μία εκδήλωση των εκδόσεων Άπαρσις στον παλιό σταθμό του ΟΣΕ και απ’ την πρώτη στιγμή είπαν ότι θα συνεργαστούν! Οι συναντήσεις φαίνεται πως παίζουν το σημαντικότερο ρόλο στη ζωή της. Ανατρέχει στην παρουσίαση της δεύτερης συλλογής της, την περασμένη Τετάρτη: «Ένας απ’ τους ανθρώπους που μίλησαν στην εκδήλωση και που χάζευα να τον ακούω ήταν ο Θανάσης Ν. Νιάρχος. Αισθάνθηκα πολύ μικρή απέναντι σ’ αυτά που μού’λεγε. Χαρακτήρισε ”μοντέρνα” τη γραφή μου, άρα δε φαίνονται οι όποιες επιρροές μου καθώς με διαβάζουν οι άλλοι. Είναι σαν να ξεκινά μια πρωτόλεια δημιουργία για μένα κάθε φορά».

Ικανοποιούν τη ματαιοδοξία μας τα καλά λόγια των άλλων; Η Θανοπούλου πιστεύει πως δεν πρέπει να είμαστε μόνο δέκτες, αλλά και πομποί, όταν βλέπουμε κάτι καλό οφείλουμε να το αναγνωρίζουμε και να το λέμε! «Ας είμαστε δοτικοί στη ζωή. Οι άνθρωποι που κρατούσαν το βιβλίο μου στην παρουσίαση ήταν παλιοί συνάδελφοι μου από τον ΟΑΕΔ, εμπειροτεχνίτες, μηχανικοί, εκπαιδευτικοί, περιφερειακοί σύμβουλοι μέχρι κι η κοπέλα που μου κάνει τα μαλλιά. Η κοπέλα αυτή που δεν είναι από Ελλάδα μού είπε ότι πρέπει να ξαναδιαβάσει και να μάθει καλά ελληνικά. Υπάρχει κάτι ωραιότερο απ’ αυτό;»

Μικρογραφία

Δηλώνει εναντίον οποιασδήποτε πίστης, παρόλο που θέλει να λέει ότι ανήκει ακόμα στη μαχόμενη ριζοσπαστική Αριστερά. Η Αριστερά άλλωστε έχει να κάνει με τη συνείδηση του ανθρώπου και με την αίσθηση δικαίου. Παρατηρεί ακόμη τις εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις που δηλητηριάζουν το χώρο της Παιδείας. «Δεν διανύουμε τη χειρότερη περίοδο» παραδέχεται με έναν αέρα αισιοδοξίας, «γιατί ζήσαμε και εποχές μεταδικτατορικές που τα σχολεία ήταν χωρισμένα σε αρρένων και θηλέων. Ακόμη και τη δεκαετία του ’80 τα πράγματα ήταν τρομερά συντηρητικά στην παιδεία. Ας πούμε ότι περνάμε μια μεταβατική περίοδο, όπου βρίσκεται μια σοβαρή αφορμή για να διχάσει μαθητές. Κι εκεί έρχεται ο σατράπης, ο περίεργος, ο φασίστας και χύνει το δηλητήριο του. Να το έλλειμμα της Αριστεράς! Έρχεται ο φασίστας ως ”σωτήρας” και τα παιδιά λένε κάτι πολύ απλοϊκό: ”Μη μου πάρεις την πατρίδα μου”. Δηλαδή αν κλείσουν όλα τα σχολεία της χώρας, θ’ αλλάξει όνομα η τοποθεσία;»

Η ζωή επιβάλλει την ποίηση, σύμφωνα με τη Θανοπούλου. Τα καλά ποιήματα δεν γράφονται σε εποχές παχιών αγελάδων, αφού όταν είσαι «κάτω» θα πας ή στην τραγουδίστρια με το κόκκινο μίνι ή σε μία ανάταση. Η ποίηση δεν πρέπει νά’ναι κλεισμένη σε πέντε ντουβάρια, απευθυνόμενη σε μία αριστοκρατία διανοούμενων. Η ποίηση πρέπει να λαλιέται, να κυκλοφορεί, να λειτουργεί ως παρέα και συντροφιά.

Η συζήτηση με την ποιήτρια Κατερίνα Θανοπούλου φτάνει στο τέλος της με τα σχέδια της για ένα τρίτο βιβλίο, που έχει ήδη έτοιμο κατά το ήμισυ. Ο συνάδελφος της, ποιητής Κώστας Καρτελιάς, επισήμανε πρώτος το τρίπτυχο του έργου της. Δεν έχει βρει ακόμα το επίθετο που θα συνοδεύει τη Μνήμη στον τίτλο, αλλά εύχεται να είναι καλό και να συνδέεται νοηματικά με το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της εποχής.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/oso-krataei-enas-kafes-me-tin-poiitria-katerina-thanoy  )

Κατερίνα Παπακώστα στη «Νέα Σελίδα»: Η ΝΔ εγκαταλείπει συνειδητά τον μεσαίο χώρο

Στον χώρο του κοινωνικού φιλελευθερισμού και απέναντι στον κυνικό νεοφιλελευθερισμό θα κινηθεί το κόμμα της Κατερίνας Παπακώστα.

συνέντευξη στον Σωτήρη Σταθόπουλο

Με συνέντευξή της στη «Νέα Σελίδα», η επικεφαλής της Νέας Ελληνικής Ορμής (ΝΕΟ) τονίζει ότι θα υπερασπιστεί τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, όπως έπραξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Παράλληλα, ασκεί κριτική στη στρατηγική που ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι η «γαλάζια» παράταξη έχει εγκαταλείψει τον μεσαίο χώρο: «Από μετριοπαθής πολιτική δύναμη μετακινήθηκε περισσότερο προς τα δεξιά, αγγίζοντας τα άκρα της». Ωστόσο, προς το παρόν δεν ανοίγει τα χαρτιά της ως προς το αν θα συνεργαστεί με κάποιο κόμμα που προέρχεται από τη ΝΔ. Οσον αφορά στην εθνική τραγωδία από τις φονικές πυρκαγιές, η κυρία Παπακώστα σημειώνει: «Σε όλους ξύπνησαν οι μνήμες του 2007. Δόλον φοβού, αλλά είναι πρόωρο να κάνουμε εκτιμήσεις».

Ανακοινώσατε την ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Ελληνικής Ορμής. Ποιος είναι ο πολιτικός χώρος στον οποίο θα κινηθεί το κόμμα σας;
Κινούμαστε στον χώρο του κοινωνικού φιλελευθερισμού, υπερασπιζόμαστε τον άνθρωπο και είμαστε απέναντι στον κυνικό νεοφιλελευθερισμό. Θέλουμε η χώρα μας να είναι ισχυρή, ανεξάρτητη και ισότιμη τόσο στην Ευρώπη όσο και στο σύνολο της διεθνούς κοινότητας και πιστεύουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να εξελιχθεί σε περιφερειακή δύναμη και παράγοντα ανάπτυξης και σταθερότητας στην περιοχή των Βαλκανίων και στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης. Η πολιτική μας φιλοσοφία στο ΝΕΟ συνοψίζεται στη φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Το κόμμα υπόσχεται ότι θα υπηρετεί πάντα και μόνο τα αληθινά συμφέροντα του έθνους, που βρίσκονται πέρα και πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς». Απευθυνόμαστε, λοιπόν, στις Ελληνίδες και στους Ελληνες που συμμερίζονται τις ίδιες αρχές.

Στο κόμμα σας θα υπάρχουν στελέχη από τη ΝΔ και από τη λεγόμενη καραμανλική πτέρυγα; Εχετε να μας πείτε ορισμένα ονόματα που αποτελούν τον στενό του πυρήνα;
Στο ΝΕΟ δίνουμε πρωτίστως έμφαση στις αρχές, στους άξονες πολιτικής. Οσοι πιστεύουν στις ίδιες αξίες και συγκλίνουν με τους άξονες της πολιτικής μας μπορούν να συνυπάρξουν πολιτικά μαζί μας. Σε ό,τι αφορά στα ονόματα, αυτά θα ανακοινωθούν όταν έρθει η ώρα της εκλογικής μάχης.

Στόχος σας είναι να κατεβείτε αυτόνομα στις εκλογές ή ενδέχεται να συνεργαστείτε με άλλους πολιτικούς φορείς που βρίσκονται στα δεξιά της ΝΔ, όπως αυτός του Φαήλου Κρανιδιώτη ή των Δημήτρη Καμμένου και Τάκη Μπαλτάκου, ή με κάποιο άλλο κόμμα;
Εμείς απευθυνόμαστε στην κοινωνία, η οποία θα κρίνει το ΝΕΟ. Οι πολίτες θα αποφασίσουν πώς θα πορευτούμε. Υφίστανται, ωστόσο, δύο αδιαπραγμάτευτοι όροι: δεν συζητούμε – δεν συνεργαζόμαστε με ακραίους. Για να προκύψει συνεργασία με άλλο φορέα απαιτείται σύγκλιση απόψεων στους συγκεκριμένους πολιτικούς άξονες. Διαφορετικά, οι συνεργασίες δεν έχουν νόημα.

Η πόρτα της ΝΔ μετά τη διαγραφή σας έκλεισε οριστικά για εσάς; Γιατί δεν περιμένατε μήπως υπάρξει κάποια επαναπροσέγγιση;
Από το 2000 που εκλέγομαι, πολιτεύομαι με κωδικό τη διαφάνεια και τον σεβασμό στους πολίτες. Ποτέ δεν με απασχόλησε αν η στάση αυτή κλείνει πόρτες. Υπηρετώ τις παραδοσιακές αξίες της κοινωνικής Δεξιάς και του μεσαίου χώρου, από τις οποίες ουδέποτε απομακρύνθηκα. Υπηρετώ την εθνική συνεννόηση, την κοινωνική ατζέντα και το ενιαίο εθνικό μέτωπο στα εθνικά θέματα και στα κρίσιμα θεσμικά ζητήματα. Πάνω σε ποια βάση, λοιπόν, θα μπορούσε να υπάρξει επαναπροσέγγιση, όταν συγκρούονται διαφορετικές σχολές πολιτικής; Για να αποδώσει καρπούς μια επανασύνδεση προϋπόθεση είναι η ταύτιση…

Εκτιμάτε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αλλάξει στρατηγική σε σχέση μ’ εκείνη με την οποία εξελέγη πρόεδρος του κόμματος;
Η πολιτική δεν μπορεί να ακολουθεί τη μόδα ή τις τάσεις. Βιώνουμε στην Ευρώπη την άνθηση των ακροδεξιών κομμάτων, η οποία αποτελεί παθογένεια που τρέφεται από το Προσφυγικό και την τρομοκρατία. Με αφορμή την οικονομική κρίση, επικράτησε η μονεταριστική πολιτική διοίκησης. Δηλαδή η λογιστική διαχείριση, παρά η πολιτική διακυβέρνηση, με αποτέλεσμα να φυλλορροήσουν οι αξίες εν ονόματι της δημοσιονομικής προσαρμογής. Αναστράφηκε η πυραμίδα, η οποία κανονικά στην κορυφή της έχει τον άνθρωπο και στη βάση της τους πόρους και τα μέσα.
Σε αυτό το ευρωπαϊκό και κυρίως εθνικό πολιτικό περιβάλλον η αξιωματική αντιπολίτευση δεν αντιστάθηκε στη «μόδα». Από μετριοπαθής πολιτική δύναμη μετακινήθηκε περισσότερο προς τα δεξιά, αγγίζοντας τα άκρα της, και άφησε κενό τον μεσαίο χώρο. Είναι πρωτοφανές η ΝΔ να εγκαταλείπει συνειδητά τον μεσαίο χώρο. Αυτό το κενό ερχόμαστε να καλύψουμε με το ΝΕΟ, καθώς τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα δεν έπαιξαν τον ρυθμιστικό ρόλο που τους αναλογεί.

Οι φονικές πυρκαγιές σε Νέο Βουτζά και Μάτι σας ξύπνησαν μνήμες του 2007; Εκτιμάτε ότι ήταν απλώς ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο ή υπήρχε κάποιο σχέδιο;
Σε όλους ξύπνησαν οι μνήμες του 2007. Δόλον φοβού, αλλά είναι πρόωρο να κάνουμε εκτιμήσεις. Υπάρχουν αρμόδιες Αρχές, οι οποίες αξιολογούν την κατάσταση και θα αποφανθούν επίσημα. Ομως παραμένει ανοιχτό στη χώρα το έλλειμμα περιβαλλοντικής στρατηγικής. Στο ΝΕΟ δίνουμε πολύ μεγάλο βάρος στο περιβάλλον προκειμένου να διαμορφωθεί ένα νέο περιβαλλοντικό ήθος. Ελπίζω και εύχομαι το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του να μην αρχίσει πλειοδοσία υποσχέσεων με σκοπό την εκλογική ωφέλεια…

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/milisan-sti-nea-selida/katerina-papakosta-sti-nea-selida-i-nd-egkataleipei-syneidita-ton-mesaio-choro/  )