ΕΞΑΡΧΕΙΑ: Ποιοι, γιατί και πώς εξωθούν τα πράγματα προς την «τελική λύση»

Το επάγγελμα του εξαρχειολόγου κατά περιόδους γνωρίζει δόξες, πόσο μάλλον προεκλογικά. Σε νούμερο ένα θέμα για την πόλη ανήγαγε τα Εξάρχεια ο απερχόμενος δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, σε τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ με τον τρομολαγνικό τίτλο «Το παρακράτος των Εξαρχείων».

«Μόνο με την παρέμβαση του στρατού και τη μεταφορά του Πολυτεχνείου από την περιοχή θα μπορούσαν τα Εξάρχεια να αλλάξουν», δηλώνει ο πάντα αμετροεπής Θεόδωρος Πάγκαλος. Πάλι καλά που δεν πρόσθεσε να μπουν τα τανκς στο Πολυτεχνείο την επέτειο της 21ης Απριλίου, για να συμπληρωθεί η νοσταλγία της χούντας. Οσο για την ατυχή «Μονμάρτρη» της υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη, Κατερίνας Παπακώστα, δέχθηκε πολύ περισσότερες ειρωνείες από παλιότερη, πραγματικά εξοργιστική δήλωσή της ότι «οι μετανάστες είναι σαν κατσαρίδες».

Η πλατεία ήταν (;) γεμάτη…

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Εύκολα θα προσπερνούσε κανείς όλη αυτή την υπερπαραγωγή καθεστωτικής «εξαρχειολογίας», αν δεν συνοδευόταν από παραγωγή μιας συγκεκριμένης πολιτικής: αυτής που λέει ότι η -υπαρκτή- υποβάθμιση της ζωής στα Εξάρχεια, εξαιτίας όχι μόνο της ναρκομαφίας αλλά και της τουριστικής και εμπορικής εκμετάλλευσης, λύνεται με το δόγμα «νόμος και τάξη», στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του «σπασμένου παράθυρου», όπως την παρουσιάζουν ο Δένδιας και ο Μητσοτάκης. Μια λογική που συμπληρώνεται με την αλλαγή χρήσης γης υπέρ εταιρικών funds, τη συρρίκνωση των δημόσιων χώρων, την περιστολή των ελευθεριών, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Οι θεαματικές επιχειρήσεις της αστυνομίας που είδαμε πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα στα Εξάρχεια, μας εξοικειώνουν με ό,τι προαναγγέλλουν οι επόμενοι επίδοξοι διαχειριστές της κρατικής εξουσίας: νέες επιχειρήσεις «Αρετή», όχι μόνο αστυνομικές, αλλά οικονομικές, μετατρέποντας την ιστορική, ζωντανή και πολιτικοποιημένη γειτονιά της Αθήνας στο επόμενο χωροταξικό πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου και καταστολής του ζωντανού κεφαλαίου της πόλης – των ανθρώπων που ζουν, εργάζονται, κοινωνικοποιούνται, δημιουργούν και αμφισβητούν στα Εξάρχεια και δεν είναι απλώς καταναλωτές, τουρίστες ή βιτρίνες παράνομων ή νόμιμων οργανωμένων συμφερόντων.

«Ναρκωτικά διακινούνται παντού. Μίλησε ποτέ κανένας για το άβατο της Γλυφάδας και για το παρακράτος της Βούλας;»

Ο Μοχάμεντ πουλάει τσιγάρα πάνω σε μια τάβλα, σε μια από τις πιο κεντρικές γωνιές των Εξαρχείων. Είναι 25 χρόνων κι έφτασε εδώ από τη Συρία το 2015. Οταν συνειδητοποίησε ότι έχει εγκλωβιστεί, κατάλαβε ότι πρέπει να βρει τρόπο να επιβιώσει. Επέλεξε να πουλάει λαθραία τσιγάρα και να κοιμάται σε μια κατάληψη, όσο μπορεί να επιλέγει κάποιος που η εναλλακτική λύση του θα ήταν να ζει στοιβαγμένος σε κάποιο καμπ.

Continue reading “ΕΞΑΡΧΕΙΑ: Ποιοι, γιατί και πώς εξωθούν τα πράγματα προς την «τελική λύση»”