MOViEMENT-Διαστάσεις της Μετανάστευσης στο Σινεμά (video)

Το MOViEMENT-Διαστάσεις της Μετανάστευσης στο Σινεμά σας προσκαλεί σε ένα κινηματογραφικό ταξίδι μέσα από διάφορες όψεις της μετανάστευσης γύρω από τη Μεσόγειο και πέρα από αυτή. Το φεστιβάλ περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ μικρού και μεγάλου μήκους, καθώς και ταινίες μυθοπλασίας από καθιερωμένους και άγνωστους σκηνοθέτες. Κάποιες από τις ταινίες θα προβληθούν για πρώτη φορά στο MOViEMENT.

 

 

Δείτε περισσότερα

Εγκρίθηκε το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τη μετανάστευση

Η πλατφόρμα παγκόσμιας συνεργασίας του ΟΗΕ για την ασφαλή, ομαλή και τακτική μετανάστευση έλαβε το «πράσινο φως» από τους ηγέτες που λαμβάνουν μέρος στην διάσκεψη του Μαρακές. Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, άνοιξε τις εργασίες της συνόδου παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση, όπως επισημαίνεται στις σχετικές ανακοινώσεις της συνόδου, είναι το αποτέλεσμα διαλόγου και διαβουλεύσεων διάρκειας 18 μηνών μεταξύ των κρατών-μελών, παραγόντων που σχετίζονται άμεσα με τη μετανάστευση από τις τοπικές κοινωνίες αλλά και των ίδιων των μεταναστών, στη βάση της Διακήρυξης της Νέας Υόρκης, που υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο του 2016.

Είναι η πρώτη παγκόσμια συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για μια κοινή προσέγγιση στη διεθνή μετανάστευση και τις προεκτάσεις της και, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο προσχέδιο του Συμφώνου, «αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του παγκόσμιου διαλόγου και της διεθνούς συνεργασίας για τη μετανάστευση».

Το σύμφωνο ήταν αποτέλεσμα της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη εισροή μεταναστών στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί από τους οποίους διέφευγαν από συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή αλλά και σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Χωρίς δεσμευτική ισχύ

Βασικός στόχος του Συμφώνου είναι η βελτίωση της συνεργασίας και της διαχείρισης της διασυνοριακής μετακίνησης ανθρώπων. Ωστόσο, όπως σημειώνεται, δεν έχει δεσμευτική νομική ισχύ καθώς γίνεται σεβαστή η αρχή της εθνικής κυριαρχίας. Το Παγκόσμιο Σύμφωνο, σύμφωνα με το προσχέδιό του, αποτελεί ένα μη δεσμευτικό νομικά πλαίσιο συνεργασίας, που έχει οικοδομηθεί πάνω στις αρχές της Διακήρυξης της Νέας Υόρκης για τους Πρόσφυγες και τους Μετανάστες και προωθεί τη διεθνή συνεργασία μεταξύ όλων των σχετικών με τη μετανάστευση παραγόντων, κατανοώντας ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει από μόνο του το μεγάλο αυτό ζήτημα αλλά και μένοντας προσηλωμένο στην αρχή του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας των κρατών και των υποχρεώσεών τους στη βάση του διεθνούς δικαίου.

Ο γ.γ. του ΟΗΕ κάλεσε του συμμετέχοντες να εργαστούν από κοινού για «ένα ασφαλές, με λιγότερο φόβο και περισσότερη ευημερία μέλλον τόσο για τις δικές μας κοινωνίες όσο και για τους μετανάστες ανά τον κόσμο».

»Είστε εδώ επειδή αναγνωρίζετε τη σημασία του Συμφώνου ως έναν οδικό χάρτη που θα αποτρέψει τα δεινά και το χάος και θα παράσχει στρατηγικές συνεργασιών που θα είναι επωφελείς για όλους», είπε ο Αντόνιο Γκουτέρες απευθυνόμενος στους εκπροσώπους – αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους- περίπου 150 κυβερνήσεων ανά τον πλανήτη, που δίνουν το «παρών» στο Μαρακές.

Το Παγκόσμιο Σύμφωνο, σημείωσε ο κ. Γκουτέρες, βασίζεται σε δύο απλές ιδέες: «πρώτον στο ότι η μετανάστευση υπήρχε πάντα αλλά σε έναν κόσμο όπου είναι περισσότερο από ποτέ αναπόφευκτη και απαραίτητη, θα πρέπει να υπάρχει καλή διαχείριση και να είναι ασφαλής, όχι παράτυπη και επικίνδυνη».

Αντιδράσεις

Παρά το γεγονός ότι το Σύμφωνο δεν έχει δεσμευτική ισχύ έχει προκαλέσει σειρά αντιδράσεων σε διάφορες χώρες, με κυρίαρχες τις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρέσβης των οποίων στα Ηνωμένα Έθνη, Νίκι Χάλεϊ, είχε πει ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να συμμετάσχουν καθώς οι πολιτικές της χώρας σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό θα πρέπει να καταρτίζονται από τους Αμερικανούς και μόνο απ’ αυτούς.

Στις αμερικανικές αντιδράσεις ήρθαν να προστεθούν κι αυτές από την πλευρά του Ισραήλ, της Αυστραλίας και πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Oι δεξιές και λαϊκιστικές κυβερνήσεις της Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων δηλώνουν ότι αντιτίθενται στο σύμφωνο του ΟΗΕ για τη μετανάστευση και δεν θα το υπογράψουν. Στη λίστα των Αυστρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας και Τσεχίας προστέθηκε και η Βουλγαρία.

«Μπορώ απλώς να ελπίζω ότι θα δουν την αξία του Συμφώνου για τις δικές τους κοινωνίες και θα ενωθούν μαζί μας σε αυτό το εγχείρημα» το μήνυμα που έστειλε ο Αντόνιο Γκουτέρες σε όσους έχουν εκφράσει τη διαφωνία τους.

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/egkrithike-pagkosmio-symfono-gia-ti-metanasteysi  )

Μετανάστευση και πολιτισμός

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

 

Ζούμε μια νέα μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών. Φαινόμενο που έχει σχέση με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του καιρού μας, καταστάσεις πολέμου και βέβαια παράγοντες που επηρεάζονται από τη διεθνή πολιτική, αλλά και το παγκόσμιο πολιτιστικό γίγνεσθαι.

Οι μετανάστες εγκαταλείποντας την πατρίδα τους και πασχίζοντας να φτάσουν σε μία άλλη χώρα, της οποίας δεν έχουν την ιθαγένεια, αποσκοπούν στο να εγκατασταθούν εκεί προφυλασσόμενοι από δεινά τα οποία τους βασάνιζαν στη χώρα τους, ή να βρουν προσωρινά ένα ασφαλές περιβάλλον έως ότου οι καταστάσεις τους επιτρέψουν να γυρίσουν πίσω στον τόπο τους.

Αυτόματα στις χώρες υποδοχής ενεργοποιούνται αντιδράσεις. Από τη μια εκείνες που συμπαραστέκονται στους κατατρεγμένους πρόσφυγες επιδεικνύοντας ανοχή, ανθρωπισμό και αλληλεγγύη και από την άλλη ξενοφοβικές δυνάμεις, που φοβούνται ότι οι πρόσφυγες θα αλλοιώσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της χώρας στην οποία φτάνουν και θα σταθούν απειλή για τον πολιτισμό της. «Δεν θέλουμε να ζούμε όπως ζουν οι άνθρωποι στην Αφρική ή στη Μέση Ανατολή» υποστηρίζει ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Αντρέι Μπάμπιτς. Ο φαιός λαϊκισμός σε όλο του το μεγαλείο, βρίσκει ευήκοα ώτα σε ένα ακροατήριο που έχει διαπαιδαγωγηθεί να αποδέχεται τέτοιες θέσεις. Η τηλεόραση, η θεματολογία συστημικών ΜΜΕ, αλλά και η καθημερινή πολιτική πρακτική του πολιτικού προσωπικού συντηρητικών κομμάτων έχουν προλειάνει το έδαφος επιτυχώς.

Η Ιστορία, όμως, μας διδάσκει ότι οι μετακινήσεις πληθυσμών στο μακρύ διάβα της εξέλιξης της κοινωνίας, ανανέωναν την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή στους τόπους όπου κατέληγαν. Οι αποικισμοί των αρχαίων Ελλήνων πλούτισαν τους γηγενείς κατοίκους των προορισμών τους και πλουτίσθηκαν από αυτούς. Τόσο στην Ασία όπου βρέθηκαν αλλά και σε περιοχές της Ευρώπης. Στην Καππαδοκία μπόλιασαν τον πολιτισμό που έφεραν μαζί τους με πολιτισμικά αγαθά των παλιότερων κατοίκων της περιοχής. (Χεταίοι, Χατίτες, Σκύθες, Μήδοι, Πέρσες, κ.λπ.). Στη Μεγάλη Ελλάδα μετέφεραν το θέατρο και τις επιστήμες. Στους ελληνιστικούς χρόνους η συνομιλία ανάμεσα στον ελληνικό πολιτισμό και τον πολιτισμό των τόπων που κατέκτησε ο Μέγας Αλέξανδρος έδωσε σπουδαίους καρπούς. Στην Αλεξάνδρεια, σε πόλεις της Περσίας και της ευρύτερης περιοχής, επηρεάζοντας τους ντόπιους κατοίκους, αλλά και αφομοιώνοντας πολλά στοιχεία και από αυτούς.

Όμως ακόμα και στις μέρες μας, ακούγοντας ένα παραδοσιακό τραγούδι από την Κέρκυρα, ένα από τη Θράκη και ένα από την ελληνική Μικρασία, δεν αναγνωρίζει κανείς αυτονόητα τις επιρροές του πολιτιστικού περίγυρου πέραν ή γύρω από τον τόπο των Ελλήνων;

Αμφισβητεί κανείς τον πλούτο που πρόσφεραν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και δι΄ αυτής σε όλον τον κόσμο οι διά της βίας μετανάστες Αφρικανοί σκλάβοι; Αμφισβητείται η συμμετοχή του πολιτισμού τους στον παγκόσμιο πολιτισμό, με τη μουσική τους, τους χορούς, το εικαστικό τους έργο ή τη λογοτεχνία τους;

Σήμερα η διεθνής μουσική σκηνή ανανεώνεται συνεχώς, με πρωταγωνιστές μετανάστες μουσικούς από την Αφρική ή την Ασία και αγκαλιάζεται φανατικά από ένα ευρύ φάσμα ακροατών όλων των ηλικιών.

Το φαινόμενο της μετακίνησης πληθυσμών, είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που αναζητά παγκόσμιες απαντήσεις και απαιτεί παγκόσμια συμμετοχή για την αντιμετώπισή του. Καμιά χώρα δεν μπορεί να χειρισθεί από μόνη της ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Με έναν αξιοπρεπή μηχανισμό διαχείρισης της ανθρώπινης κινητικότητας και η ζωή των προσφύγων – μεταναστών θα μπορούσε να γίνει καλύτερη, και βέβαια οι χώρες υποδοχής έχουν πολλά να κερδίσουν. Κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά.

Σε πολλά σημεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων μπορεί να συναντήσει κανείς την τέχνη προσφύγων και μεταναστών που μας φέρνει σε επαφή με νέες, ενδιαφέρουσες πολιτισμικές εμπειρίες.

*Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής