«Εβαλαν τα γυαλιά» σε Intel και IBM

Παγκόσμια πρωτιά στο σύμπαν των ηλεκτρονικών υπολογιστών για το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ερευνητές του οποίου δημιούργησαν τη γρηγορότερη μνήμη RAM στον κόσμο, που αποθηκεύει φως αντί για ηλεκτρικό ρεύμα, «συντρίβοντας» τεχνολογικά εταιρείες – κολοσσούς, όπως η IBM και η Intel! Το επιστημονικό επίτευγμα, το οποίο αποτελεί προϊόν μακρόχρονης προσπάθειας της ερευνητικής ομάδας Ασύρματων και Φωτονικών Συστημάτων και Δικτύων (ΕΡΑΦΩΣ), είχε ξεκινήσει το 2009 κι επιλύει ένα μακροχρόνιο πρόβλημα των υπολογιστών, γνωστό και ως «Τείχος Μνήμης».

Οι ερευνητές του ΑΠΘ αντικατέστησαν την ηλεκτρονική μνήμη με ένα αντίστοιχο κύκλωμα οπτικής μνήμης RAM τυχαίας προσπέλασης, η οποία υποστηρίζει ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής δεδομένων της τάξης των 10Gb/s (δηλαδή 10 δισεκατομμύρια δυαδικά ψηφία μέσα σε ένα δευτερόλεπτο), επιτυγχάνοντας διπλάσια ταχύτητα από ό,τι οι πιο γρήγορες ηλεκτρονικές μνήμες RAM που κατασκευάζονται από παγκοσμίου φήμης εταιρείες πληροφορικής, όπως η Intel και η IBM!

Η ερευνητική ομάδα αποτελείται από τον δρα Χρήστο Βαγιωνά, τη δρα Θεόνη Αλεξούδη, τον υποψήφιο διδάκτορα Αποστόλη Τσακυρίδη, τον επίκουρο καθηγητή του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ, Νίκο Πλέρο, και την αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ, Αμαλία Μήλιου.

Η σχετική μελέτη δημοσιεύθηκε στο έγκυρο περιοδικό «Optics Letters» (DOI 10.1364/OL.44.001821), ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά περιοδικά στις οπτικές τεχνολογίες, το οποίο εκδίδει η Optical Society of America.

Οι ειδικοί του ΑΠΘ από το 2009 προσπαθούσαν να επιλύσουν το πρόβλημα των υπολογιστών, που είναι γνωστό και ως «Τείχος Μνήμης».

Σύμφωνα με αυτό, οι ταχύτητες των μνημών τυχαίας προσπέλασης RAM αυξάνουν για περισσότερα από 30 χρόνια με πολύ πιο αργό ρυθμό από τις αντίστοιχες ταχύτητες των επεξεργαστών, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα συνεχώς αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των επιδόσεων των επεξεργαστών και των μνημών RAM, καθώς ο επεξεργαστής θα πρέπει να «περιμένει» να λάβει δεδομένα από την αργή μνήμη, με συνέπεια να μην μπορεί να τα επεξεργαστεί γρήγορα και να καθυστερεί τις υπόλοιπες διεργασίες.

Η «καρδιά» της οπτικής μνήμης RAM αποτελείται από γρήγορους οπτικούς διακόπτες, το αντίστοιχο των ηλεκτρονικών τρανζίστορ στη φωτονική τεχνολογία, διασυνδεδεμένους σε μια πρότυπη οπτική διάταξη δύο καταστάσεων, του «0» και του «1», ενώ ένας τρίτος οπτικός διακόπτης ελέγχει αν θα εκτελεστεί η λειτουργία της ανάγνωσης ή της εγγραφής στη μνήμη.

Καθώς το φως δεν μπορεί να «εγκλωβιστεί» χωρικά και, κατά συνέπεια, να αποθηκευτεί με την ίδια ευκολία που αυτό είναι εφικτό στα ηλεκτρόνια και τις ηλεκτρονικές μνήμες, η ερευνητική ομάδα υλοποίησε μια τεχνική που αξιοποιεί δύο αλληλοεξαρτώμενα, αλλά διαφορετικά μήκη κύματος: όταν το ένα μήκος κύματος κυριαρχεί μέσα στην προτεινόμενη συσκευή – μνήμη, τότε αναγκάζει το άλλο να παραμένει σβηστό, οπότε, αντιστοιχώντας τα ψηφία 1 και 0 στα δύο διαφορετικά μήκη κύματος, επιτυγχάνεται ψηφιακή αποθήκευση.

Καλύτερες επιδόσεις

Στο μέλλον προβλέπονται ακόμα καλύτερες επιδόσεις, καθώς η ερευνητική ομάδα σκοπεύει να μελετήσει οπτικές μνήμες υψηλότερης χωρητικότητας, με πολλαπλά κύτταρα μνήμης, που εκμεταλλεύονται τα διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός.

Οι καινοτόμες ερευνητικές ιδέες της ομάδας του ΑΠΘ χρηματοδοτούνται από το Ελληνικό Ιδρυμα Ερευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) και τη Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) μέσα από τα ερευνητικά έργα CAM-UP («Οπτικές Μνήμες Προσπέλασης Περιεχομένου για γρήγορη αναζήτηση διεύθυνσης», με επιστημονικά υπεύθυνο τον δρα Χρήστο Βαγιωνά) και ORION («Οπτικές Μνήμες Τυχαίας Προσπέλασης με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας για γρήγορη απόκριση και υψηλή ρυθμοαπόδοση σε υπολογιστικά περιβάλλοντα», με επιστημονικά υπεύθυνη τη δρα Θεόνη Αλεξούδη).

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», ο δρ Χρήστος Βαγιωνάς ανέφερε ότι η τεχνολογία αυτή θα έχει εφαρμογή σε βάθος τριετίας κυρίως σε υπερυπολογιστές που σχετίζονται με την ταχύτητα των δικτύων και του ίντερνετ και από εκεί θα γίνει αισθητή στον απλό καταναλωτή. Ωστόσο, θα χρειαστεί πολύς καιρός για να περάσει στους απλούς υπολογιστές.

«Καθώς τα τσιπ μικραίνουν όλο και περισσότερο, φτάνοντας στα όριά τους, η τεχνολογία στρέφεται από το ηλεκτρικό ρεύμα στο φως. Αυτό είναι το μέλλον και σε αυτή την κατεύθυνση κινηθήκαμε κι εμείς», εξηγεί.

Για να κατανοήσουμε καλύτερα το τεχνολογικό ζήτημα, μας εξηγεί: «Φανταστείτε έναν μηχανικό αυτοκινήτων που μπορεί να επισκευάσει έναν κινητήρα σε μια μέρα, αλλά ο προμηθευτής του χρειάζεται μία εβδομάδα να του στείλει ανταλλακτικά. Δεν πρόκειται να πάρουμε το αυτοκίνητο πριν από τη μία εβδομάδα, όσο γρήγορος κι αν είναι ο μηχανικός…».

@   H Ερευνητική Ομάδα Ασύρματων και Φωτονικών Συστημάτων και Δικτύων (ΕΡ.Α.ΦΩ.Σ.) δημιουργήθηκε το 2015, στο πλαίσιο λειτουργίας του Κέντρου Διεπιστημονικής Ερευνας και Καινοτομίας (ΚΕΔΕΚ) του ΑΠΘ, βασική αποστολή του οποίου είναι η προώθηση και ανάπτυξη της διεπιστημονικότητας σε ένα ανοικτό και συνεργατικό περιβάλλον αριστείας. Η ομάδα προέρχεται από τη συνένωση των ερευνητικών ομάδων του επίκουρου καθηγητή Νίκου Πλέρου και της αναπληρώτριας καθηγήτριας Αμαλίας Μήλιου από το Τμήμα Πληροφορικής, του επίκουρου καθηγητή Κωνσταντίνου Βυρσωκινού από το Τμήμα Φυσικής και του καθηγητή Λεωνίδα Γεωργιάδη από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών.

@   Η μνήμη τυχαίας προσπέλασης (RAM, Random access memory) είναι όρος που χρησιμοποιούμε για ηλεκτρονικές διατάξεις προσωρινής αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων (μνήμης υπολογιστή), οι οποίες επιτρέπουν πρόσβαση στα αποθηκευμένα δεδομένα στον ίδιο χρόνο οπουδήποτε και αν βρίσκονται αυτά, δηλαδή με «τυχαία πρόσβαση». Στην πληροφορική, με τον όρο RAM αναφερόμαστε στην κύρια ή κεντρική μνήμη ενός υπολογιστικού συστήματος αρχιτεκτονικής φον Νόιμαν, δηλαδή τη μνήμη στην οποία αποθηκεύονται προγράμματα και δεδομένα, προκειμένου είτε να εκτελεστούν είτε να υποστούν επεξεργασία αντίστοιχα.

(ΠΗΓΗ :  https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/199235_ebalan-ta-gyalia-se-intel-kai-ibm )

Λαύριο 1896. Κάποιοι το λενε πόλωση. Εμείς το λέμε μνήμη

Σαν σήμερα πριν από 123 χρόνια, ξέσπασε η μεγάλη απεργία των μεταλλωρύχων του Λαυρίου. Τα αιτήματα απέναντι στην εταιρεία του Ιταλού Ζαν Μπαπτίστ Σερπιέρι, δεν αφορούσαν μόνον τα αυτονόητα αλλά και τα απολύτως απαραίτητα για την επιβίωσή τους: Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δημιουργία φαρμακείου (!), μεταφορά τραυματιών στο νοσοκομείο, για να μην πεθαίνουν στο δρόμο, αύξηση μεροκάματου, κατάργηση των μεσαζόντων εργολάβων που αναλάμβαναν από την εταιρεία τις στοές και κρατούσαν τη μερίδα του λέοντος από τους μισθούς των εργατών, εργατικές κατοικίες – γιατί μέχρι τότε ζούσαν σε παραπήγματα και σπηλιές! Η απεργία κλιμακώθηκε, με τη δολοφονία δύο εργατών από τους φρουρούς του Σερπιέρι, σε κανονικό πόλεμο.

Όταν ο πολέμος τελείωσε, 14 μέρες μετά, οι φρουροί είχαν εξοντωθεί όλοι εκτός από έναν, πολλοί ακόμα εργάτες είχαν πέσει νεκροί, ο Σερπιέρι είχε φυγαδευτεί μεταμφιεσμένος σε παπά, στρατός είχε εγκατασταθεί «δια την τήρησιν της τάξεως» στα ορυχεία και την πόλη και οι απεργοί είχαν κερδίσει μόνο το αυξημένο μεροκάματο… Αυτή είναι η ιστορία που διδάσκεται ως υποπαράγραφος στα παιδιά μας.

Ένα κεφάλαιο από τους αγώνες του εργατικού κινήματος που κάποιοι προσπαθούν να ξεχάσουν και κάποιοι άλλοι να στιγματίσουν ως «εξέγερση» ενάντια στην καθεστηκυία τάξη. Αμφιβάλλετε; Ας δούμε πόσα από τα mainstream media θα κάνουν έστω και απλή αναφορά στην απεργία του 1896, σήμερα…

Ε, λοιπόν, εμείς δε θα τους αφήσουμε να το ξεχάσουν. Γιατί οι αγώνες των εξαθλιωμένων εργατών – εκείνων των εσωτερικών μεταναστών που ζητούσαν ψωμί, στέγη και έναν τρόπο να αναστήσουν τα παιδιά τους, είναι κομμάτι της περήφανης ιστορίας του τόπου μας. Κάποιοι, αυτό το λένε πόλωση. Εμείς το λέμε μνήμη.

Κ.Αρβανιτης

(ΠΗΓΗ : https://www.presspublica.gr/layrio-1896-kapoioi-to-lene-polosi-emeis-to-leme-mnimi/  )

Μακρόνησος: «Ανυπεράσπιστη μνήμη»

Mε αφορμή δημοσιεύματα και πολλαπλές καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό και αφορούσαν σοβαρές παραβάσεις στο νησί της Μακρονήσου, επισκεφτήκαμε πριν από λίγες μέρες το μαρτυρικό νησί.

Μπορούσαμε εύκολα να διαπιστώσουμε τις αλλαγές, αφού το 2013 είχαμε πολλές φορές επισκεφτεί, καταγράψει, φωτογραφήσει και κινηματογραφήσει σημαντικά σημεία του νησιού, για την καλύτερη προετοιμασία της παράστασης «Ποιος τη ζωή μου».

Είχε προηγηθεί η αυτοψία από τους αρμόδιους επιθεωρητές Δόμησης και Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, οι οποίοι κατέγραψαν σημαντικό αριθμό αυθαιρέτων, στάνες, αλλά και σπίτια σε παραθαλάσσια σημεία του νησιού.

Δυστυχώς σήμερα, η Μακρόνησος βρίσκεται κυριολεκτικά στο έλεος των ανέμων και των ασυνείδητων.

Η παραβατικότητα στο νησί δεν έχει προηγούμενο. Καινούργια αυθαίρετα κτίσματα-κατοικίες με πέργκολες και καμινάδες, νέες παραθαλάσσιες κατοικίες με προβλήτα για να δένουν σκάφη, επεμβάσεις σε ιστορικά κτίρια με δορυφορικές κεραίες και φωτοβολταϊκά, μαντριά με πέτρινη περίφραξη εκατοντάδων -στην κυριολεξία- μέτρων… αλλά και κτίρια που έχουν μετατραπεί σε στάνες!

Η αποθέωση της αυθαιρεσίας σε ένα μοναδικό μνημείο, που υποτίθεται πως προστατεύεται από την πολιτεία.

Μακρόνησος ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Η Μακρόνησος περνάει τα δικά της βασανιστήρια. Στον χώρο όπου μαρτύρησαν χιλιάδες δημοκράτες, στον χώρο που σηματοδοτεί μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της νεότερης ελληνικής Ιστορίας, κατοικεί πλέον μνήμη ανυπεράσπιστη!

Η προστασία των τόπων εξορίας είναι ακόμη μία υποχρέωση της κυβέρνησης της Αριστεράς! Η ανάδειξη των τόπων αυτών αποτελεί πολιτική επιλογή και πρόκληση αναμέτρησης με μια σκληρή πραγματικότητα.

Μακρόνησος, Γυάρος, Λέρος, Αϊ-Στράτης, Τρίκερι…

Οχι μόνο ιερά μνημόσυνα (κι αυτά ξεχνιούνται σιγά σιγά). Είναι καιρός για έργα. Να καθιερωθούν ετήσιες επιστημονικές, ιστορικές, πολιτιστικές συναντήσεις για την ιστορία των ανθρώπων που τα «κατοίκησαν».

ΜακρόνησοςΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ας κινηθούμε με ευθύνη. Οφείλουμε να παραδώσουμε ζωντανή τη μνήμη στις νεότερες γενιές. Ας καταγράψουμε επιστημονικά πλέον την ιστορία των τόπων εξορίας. Ολες τις ιστορίες. Τις προσωπικές ιστορίες. Τις χιλιάδες ιστορίες. Ας δημιουργήσουμε κύκλους δράσεων που να βοηθούν στη σύνδεση των ιστορικών χώρων και στην ανάδειξή τους.

Κυρίως, όμως, ας προφυλάξουμε τους χώρους από την ασυδοσία.

ΜακρόνησοςΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Το 2018 μπορεί να αποτελέσει χρονιά ανάδειξης και αρχής της προστασίας των τόπων εξορίας. Οι Ελληνες δημιουργοί είναι βέβαιο πως θα στηρίξουν σημαντικά καλλιτεχνικά γεγονότα σε κάθε τόπο.

Οι Σχολές Καλών Τεχνών μπορούν να υπερασπιστούν το σημαντικό εγχείρημα.

Μπορούν να δημιουργηθούν θεματικές ενότητες. Μία για κάθε νησί.

Ενδεικτικά:

 Τρίκερι: Συνάντηση για τα γυναικεία δικαιώματα.

■ Μακρόνησος: Δημιουργία μουσείου. Παγκόσμιος προορισμός ειρήνης και συμφιλίωσης. Ετήσια θεματική συνάντηση δημιουργών από όλο τον κόσμο.

 Γυάρος: Συντήρηση των εγκαταστάσεων και διεθνείς συναντήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

■ Λέρος: Διεθνής συνάντηση μνήμης τόπων εξορίας κ.ά.

Η ανάδειξη, σύνδεση και διάσωση των τόπων εξορίας αποτελεί χρέος μας και οφείλουμε να το εκπληρώσουμε. Ας μιλήσουμε με κάθε ενδιαφερόμενο φορέα. Ο διάλογος και η συνεργασία θα φέρουν πολύ περισσότερα από τη σιωπή και την απραξία ετών.

Θυμάμαι στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 το σιωπηλό ανθρώπινο πλήθος που με σεβασμό κατέφτανε επί πέντε ώρες στο νησί, με τα δύο καράβια που είχαν έρθει από την Εύβοια και έκαναν το σύντομο ταξίδι Λαύριο-Μακρόνησος. Σιωπηλοί κατευθύνονταν προς τον Αϊ-Γιώργη, τα χαλάσματα των ταγμάτων κράτησης, το θεατράκι, τους φούρνους…

Στο τέλος της παράστασης περισσότεροι από 8.000 άνθρωποι, με θρησκευτική ευλάβεια, εγκατέλειπαν το θρυλικό νησί, αφήνοντας πίσω τους, αργά προς το ξημέρωμα, ένα αξιοζήλευτα καθαρό τοπίο. Είναι μια μοναδική εμπειρία που θα θυμάμαι μέχρι το τέλος. Μια άλλη Ελλάδα επισκέφτηκε εκείνη τη νύχτα το μαρτυρικό νησί της Μακρονήσου.

Αξίζει να αγωνιστούμε για να την ξανασυναντήσουμε.

* σκηνοθέτης και βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε. Κοζάνης

(ΠΗΓΗ : http://forkeratea.com/2017/10/%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7/)